หมื่นล้านคำรัก
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
บทที่ 1: สัญญาณจากดวงดาวและกลิ่นไอดิน
🍇 แสงอาทิตย์ยามเย็นทอประกายสีทองอ่อนๆ เหนือไร่องุ่น 'มิลเลอร์ วินยาร์ด' (Miller's Vineyard) ทิวเขาน้อยใหญ่โอบล้อมผืนดินกว้างใหญ่ไว้ราวกับอ้อมกอดอันอบอุ่น ไร้เสียงรถยนต์ มีเพียงเสียงจิ้งหรีดที่เริ่มบรรเลงเพลงยามสนธยา และเสียงลมที่พัดผ่านใบองุ่นจนเกิดเสียงซ่าเป็นจังหวะ นี่คือความสงบที่ คีธ มิลเลอร์ ชายวัยสี่สิบห้าปีมักจะมาหลีกหนีความวุ่นวายจากเมืองหลวง
มีรถแท็กซี่คันหนึ่งที่เพิ่งจอดสนิทอยู่หน้าบ้านพักขนาดใหญ่สไตล์เมดิเตอร์เรเนียน กษมาก้าวลงจากรถ ใบหน้าสวยหวานภายใต้กรอบแว่นกันแดดทรงกลมมองไปรอบๆ ด้วยความทึ่ง กลิ่นไอดินชื้นๆ ผสมกับกลิ่นองุ่นที่กำลังสุกงอม และกลิ่นหอมสะอาดของดอกลาเวนเดอร์ที่ปลูกรายรอบตัวบ้านลอยมาแตะจมูก เป็นความรู้สึกที่สดชื่นและแตกต่างจากกลิ่นควันรถในกรุงเทพฯ โดยสิ้นเชิง
“คุณกษมาใช่ไหมคะ?” หญิงวัยกลางคนในชุดเสื้อแขนยาวและผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้เดินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “คุณลูกแก้วโทรมาบอกป้าแล้วค่ะ เชิญด้านในเลยนะคะคุณคีธกำลังพักอยู่ค่ะ”
กษมาพยักหน้า ส่งยิ้มกลับไปอย่างอ่อนโยน เธอไม่ได้รู้สึกอิดออดเลยแม้แต่น้อยที่ต้องมาดูแลผู้มีพระคุณอย่างคีธ แม้เขาจะเป็นถึงเจ้าของโรงแรมที่เธอทำงานอยู่ และเป็นพ่อของเพื่อนสนิทอย่างลูกแก้ว แต่บุญคุณที่เขายื่นมือเข้ามาช่วยเธอตอนที่พ่อแม่จากไปและทิ้งหนี้สินก้อนโตไว้ให้นั้น มันมากมายเกินกว่าที่เงินเดือนจะชดใช้ได้หมด การมาดูแลเขาในช่วงที่เขาป่วยเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ที่เธอพอจะทำได้
ภายในบ้านตกแต่งอย่างหรูหราแต่เรียบง่าย ใช้โทนสีขาวครีมและไม้โอ๊คเป็นหลัก เพดานสูงโปร่งทำให้รู้สึกโล่งสบายเท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้นไม้เนื้อดีที่ขัดมันวาว สัมผัสถึงความเย็นสบายจากแอร์ที่เปิดทิ้งไว้เบาๆ
ป้าแม่บ้านผายมือเชิญไปยังห้องนอนใหญ่ชั้นล่างซึ่งอยู่ด้านในสุดของตัวบ้าน “คุณคีธทานข้าวต้มแล้วก็ทานยาเรียบร้อยแล้วนะคะ ตอนนี้คงจะหลับไปแล้ว”
“ขอบคุณมากค่ะป้า” กษมากระซิบตอบอย่างเกรงใจ
เธอค่อยๆ เปิดประตูบานไม้หนาทึบเข้าไปอย่างแผ่วเบา ภายในห้องมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของไม้จันทน์และกลิ่นสเปรย์ปรับอากาศกลิ่นโอโซนจากทะเล ผสมกับกลิ่นอายความเย็นสบายของเครื่องปรับอากาศ บนเตียงขนาดคิงไซส์ ชายร่างสูงใหญ่ในชุดนอนผ้าไหมสีเทาเข้มกำลังนอนห่มผ้าผืนบางๆ อยู่ เขานอนหงาย หน้าคมเข้มที่มีเค้าโครงของชาวตะวันตกและอินเดียดูอ่อนลงเมื่อยามหลับ แผงอกหนาภายใต้ผ้าไหมสีเข้มกระเพื่อมขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเขากำลังหลับลึก
กษมาเดินเข้าไปใกล้เตียง มองใบหน้าที่ปราศจากความเคร่งเครียดซึ่งเป็นภาพที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน คีธในเวลางานคือชายที่น่าเกรงขาม เย็นชา มีอำนาจทุกคำพูด แต่คีธที่นอนหลับอยู่ตรงหน้าเขาดูผ่อนคลายและมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องให้เห็นโครงหน้าชัดเจน จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากที่แม้จะดูเคร่งขรึมอยู่เสมอ แต่ก็ดูน่าสัมผัสอย่างปฏิเสธไม่ได้
เธอสัมผัสหน้าผากเขาเบาๆ เพียงปลายนิ้วสัมผัสที่อุณหภูมิร่างกายที่ยังคงมีไอร้อนระอุ แสดงว่าเขายังมีไข้
“คุณคีธคะ” เธอเรียกเขาเสียงเบา ก้มลงข้างเตียง “ถึงเวลาทานยาแล้วนะคะ”
คีธลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาคู่คมสีน้ำตาลเข้มที่ดูเหมือนจะลุ่มลึกอยู่เสมอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าของเธอ เขานิ่งไปครู่หนึ่งราวกับกำลังใช้สมองประมวลผล
“กษมา...” เสียงของเขาแหบพร่าอย่างไม่น่าเชื่อ มันเป็นเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ “เธอมาที่นี่ทำไม?”
“ลูกแก้วโทรมาขอร้องให้หนูมาดูแลคุณอาค่ะ” กษมาตอบ พยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ลูกแก้วเป็นห่วงคุณอามาก เธอบอกว่าคุณอาตัวร้อนจี๋เลย”
คีธพยายามจะยันตัวลุกขึ้น แต่ดูเหมือนจะไม่มีแรงพอ “ไม่เป็นไรหรอก ฉันดูแลตัวเองได้”
“อย่าดื้อสิคะ” กษมาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดตามแบบฉบับของเธอ เธอหยิบแก้วน้ำและยาจากถาดข้างเตียง “ทานยาซะนะคะ แล้วไข้จะได้ลด”
เธอช่วยพยุงศีรษะที่ร้อนผ่าวของเขาให้จิบน้ำและทานยาอย่างเบามือ คีธมองใบหน้าอ่อนเยาว์ที่อยู่ใกล้เพียงคืบ จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ผมยาวสลวยสีดำขลับของเธอร่วงลงมาปรกแก้มเมื่อเธอก้มตัวลงมา ทำให้เขาได้กลิ่นหอมหวานจากแชมพูและสบู่อ่อนๆ ที่ปะปนกับกลิ่นเฉพาะตัวของเธอ มันเป็นกลิ่นที่บริสุทธิ์และเย้ายวนในคราวเดียวกัน
เมื่อทานยาเสร็จแล้ว คีธก็เอนหลังลงกับหมอนอย่างอ่อนแรง เขาไม่ได้พูดอะไรอีก แต่สายตาคมกริบของเขายังคงจ้องมองเธอไม่วางตา มันเป็นการจ้องมองที่เต็มไปด้วยความสงสัยและบางอย่างที่กษมาไม่เข้าใจ
“คุณอาต้องนอนพักนะคะ” กษมาจัดหมอนให้เขาอย่างเบามือ ก่อนจะลุกขึ้นยืน “หนูจะไปเตรียมอาหารเย็นให้คุณอาค่ะ”
แต่ก่อนที่เธอจะหันหลังเดินไปจากเตียง คีธก็เอื้อมมือมาคว้าข้อมือของเธอไว้ นิ้วเรียวยาวแข็งแรงของเขาล้อมรอบข้อมือของเธออย่างแน่นหนา
“เดี๋ยว...” เสียงของเขาแหบพร่ากว่าเดิม “อยู่ที่นี่ก่อน”
กษมาหันกลับมามองเขา ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาสื่อถึงความต้องการบางอย่างที่เธออ่านไม่ออก มันไม่ใช่แค่ความต้องการของคนป่วยที่อยากมีคนดูแล แต่มันมีความเร่าร้อนและดิบเถื่อนแฝงอยู่ภายใต้ความอ่อนแอ
“หนูต้องไปดูอาหาร...”
“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของป้าแม่บ้าน” คีธจับข้อมือเธอไว้เบาๆ แต่แรงดึงรั้งนั้นมากพอที่จะหยุดการก้าวเดินของเธอ ทำให้เธอต้องทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียงอย่างเลี่ยงไม่ได้ “บอกฉันหน่อย... ทำไมเธอถึงยอมมาดูแลฉัน ทั้งที่เธอไม่จำเป็นต้องทำเลย”
คำถามนี้ทำให้กษมารู้สึกใจเต้นแรง เธอรับรู้ได้ถึงอุณหภูมิความร้อนจากตัวเขาที่แผ่ซ่านเข้ามาใกล้
“คุณอามีบุญคุณกับหนูมากนะคะ” เธอตอบด้วยความจริงใจ “คุณอาช่วยหนูไว้ คุณอาคือผู้มีพระคุณของหนู”
คีธหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงที่ฟังดูเซ็กซี่และเย้ยหยันในคราวเดียวกัน “บุญคุณงั้นเหรอ? ฉันไม่ได้ต้องการการตอบแทนด้วยการดูแลใกล้ชิดแบบนี้หรอกนะกษมา ฉันจ่ายให้คนอื่นทำได้”
“หนูรู้ค่ะ” กษมาสบตากับเขาอย่างไม่ยอมแพ้ แม้จะรู้สึกเกร็งกับสายตาที่เต็มไปด้วยอำนาจของเขา “แต่หนูเต็มใจ และนี่คือสิ่งที่หนูอยากทำ”
คีธยังคงจับข้อมือเธอไว้แน่น เขาลดสายตาลงมองเรียวปากอิ่มของเธอ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธออีกครั้ง
“ฉันเองก็สงสัย” เสียงของเขาเบาลงจนเกือบเป็นกระซิบ แต่ทุกถ้อยคำกลับหนักแน่นราวกับคำประกาศิต “ว่าความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่ภายในดวงตาคู่นี้ จะพาฉันไปได้ไกลถึงขนาดไหน”
เขาไม่รอให้เธอตอบ นิ้วหัวแม่มือของเขาเริ่มลูบไล้ที่ข้อมือของเธอเบาๆ มันเป็นสัมผัสที่เรียบง่ายแต่กลับทำให้หัวใจของเธอเต้นรัว สัมผัสความสั่นสะท้านแล่นไปทั่วร่างของเธอ
“หนูจะถือว่านี่คือคำสั่งจากเจ้านายนะคะ” กษมาตัดสินใจพูดออกไป แม้เสียงของเธอจะสั่นเล็กน้อย “คุณอาพักผ่อนซะ”
“เธอไม่กลัวฉันเหรอ?” คีธถาม รอยยิ้มพลางปรากฏขึ้นบนมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ “หรือจริงๆ แล้ว... เธออยากให้ฉันทำอะไรมากกว่าแค่จับมือนุ่มๆ ของเธอ”
ใบหน้าของกษมาเห่อร้อน เธอไม่เคยเจอการหยอกล้อที่โจ่งแจ้งและเร่าร้อนแบบนี้มาก่อน
“หนูจะถือว่าคุณอาพูดจาเลอะเทอะเพราะพิษไข้นะคะ” เธอพยายามดึงข้อมือออก แต่เขากลับรั้งไว้แน่นยิ่งกว่าเดิม
“ไม่เลย” คีธปฏิเสธ “ฉันตั้งสติได้ดีกว่าที่เธอคิด” เสียงของเขาเบาลงจนเกือบเป็นกระซิบ “สิ่งที่ฉันต้องการ... คือส่วนที่ลึกที่สุดที่เธอซ่อนไว้... เธอจะยอมเปิดเผยมันให้ฉันเห็นไหม?”
กษมาเงียบไปชั่วขณะ เธอจ้องมองดวงตาที่ลุ่มลึกของเขา มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อนอันตราย แต่ในขณะเดียวกันก็มีความน่าค้นหาอย่างปฏิเสธไม่ได้
“คุณคีธ...” เธอเว้นจังหวะ “คุณอาไม่ควรพูดแบบนี้นะคะ”
“ทำไมล่ะ?” คีธถามกลับด้วยน้ำเสียงท้าทาย “เธอเป็นคนตัดสินใจเองไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อเธอเลือกที่จะเปิดเกมนี้... เธอก็ต้องยอมรับว่าฉันมีสิทธิ์ที่จะกำหนดบทบาทของฉันในเกมนั้นเช่นกัน”
เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมของน้ำหอมผู้ชายราคาแพงที่ผสมกับกลิ่นกายอ่อนๆ ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขา มันเป็นกลิ่นที่ยิ่งทำให้เธอหวั่นไหว
“ถ้านี่คือสิ่งที่ทำให้คุณอาสบายใจขึ้น” กษมายอมแพ้ต่อแรงดึงดูดและอำนาจของเขา “หนูก็จะอยู่ตรงนี้จนกว่าคุณอาจะหลับไปค่ะ”
คีธยกมือของเธอขึ้นแนบแก้มที่ร้อนผ่าวของเขา สายตาของเขายังคงจ้องมองใบหน้าของเธออย่างไม่ลดละ “ดีมาก... ตอนนี้เธอเป็นของฉัน... ตราบเท่าที่เธอยังอยู่ที่นี่”
ประโยคสุดท้ายของเขาเต็มไปด้วยโทนเสียงที่หรูหรา เย้ายวน แต่ก็แฝงไว้ด้วยความดิบเถื่อนของการครอบครอง กษมารับรู้ถึงสถานะ Dominant ที่เขาสร้างขึ้นทันที
เธอนั่งอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้มือของเธอวางแนบแก้มของเขา สัมผัสถึงความร้อนจากร่างกายเขา และสัมผัสได้ถึงคลื่นอารมณ์ที่ซัดสาดอยู่ในใจของตัวเอง
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend
แมงมุมใต้เตียง: นิยาย บันเทิง | อ่านนิยาย | นิยายรสแซ่บ จัดจ้าน | นิยายบนเตียง | เทพนิยาย | นิยายออนไลน์ | นิยายรัก | โรมานซ์ | โรมานซ์แฟนตาซี | แฟนตาซี | นิยายแซ่บ | นิยายราคาประหยัด | นิยายคลายเหงา ราคาถนอมกระเป๋า | EROmanTIC | ERO ROM COM | #แซบซ่านจนนิพพานสีชมพู~* | 🍀 | สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และส่วนที่แก้ไขเพิ่มเติม
![เทพนิทานราตรี [ตอน: แหวนของกษัตริย์โซโลมอนกับมังกรแห่งทิศเหนือ] เล่มที่ 2](https://cdn-local.mebmarket.com/meb/server1/256485/Thumbnail/web_middle2.gif?2 "เทพนิทานราตรี [ตอน: แหวนของกษัตริย์โซโลมอนกับมังกรแห่งทิศเหนือ] เล่มที่ 2")
![ตามรักไปสุดใต้แสงตะวันรอน : the Romance of the Sunset [เล่ม 2]](https://cdn-local.mebmarket.com/meb/server1/222415/Thumbnail/web_middle2.gif?6 "ตามรักไปสุดใต้แสงตะวันรอน : the Romance of the Sunset [เล่ม 2]")
![เทพนิทานราตรี [ตอน: มารีอา..สาวน้อยเจ้าปัญญากับพระราชาอาเซเซล] เล่มที่ 1](https://cdn-local.mebmarket.com/meb/server1/256070/Thumbnail/web_middle2.gif?6 "เทพนิทานราตรี [ตอน: มารีอา..สาวน้อยเจ้าปัญญากับพระราชาอาเซเซล] เล่มที่ 1")
![ตามรักไปสุดใต้แสงตะวันรอน : the Romance of the Sunset [เล่ม 1]](https://cdn-local.mebmarket.com/meb/server1/222262/Thumbnail/web_middle2.gif?6 "ตามรักไปสุดใต้แสงตะวันรอน : the Romance of the Sunset [เล่ม 1]")
![รักนั้นใต้ธารแสงดาว [ฉบับพิเศษ]](https://cdn-local.mebmarket.com/meb/server1/183524/Thumbnail/web_middle2.gif?3 "รักนั้นใต้ธารแสงดาว [ฉบับพิเศษ]")
![อาณาจักรเงา [ตอน] หน้ากากนาคา](https://cdn-local.mebmarket.com/meb/server1/296488/Thumbnail/web_middle2.gif?2 "อาณาจักรเงา [ตอน] หน้ากากนาคา")
![อาณาจักรเงา [ตอน] กระจกเงาของทุซุน ทูน *เล่มจบ*](https://cdn-local.mebmarket.com/meb/server1/332001/Thumbnail/web_middle2.gif?2 "อาณาจักรเงา [ตอน] กระจกเงาของทุซุน ทูน *เล่มจบ*")
