5 | อุณหภูมิระหว่างพายุ : THE HEAT BETWEEN STORMS [จบ]

— AISOON • ไอศูรย์ —
คลังนิยายระดับ Luxury

---

THE HEAT BETWEEN STORMS

1 ♈ Aries

(อุณหภูมิระหว่างพายุ)

AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction

©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ตอนที่ 5 — “หลังพายุ”

เสียงปิดฝากระเป๋าเดินทางหนังแท้ใบใหญ่ดังขึ้นแผงเบาภายในห้องนอนกว้างขวางของคฤหาสน์วรเชษฐ์ มันเป็นความเงียบที่ทำหน้าที่ของมันอย่างเชื่องช้าหลังจากกระแสข่าวและแรงกดดันจากภายนอกเริ่มคลี่คลายลง ท้องฟ้ายามบ่ายแก่ด้านนอกหน้าต่างบานสูงเปลี่ยนเป็นสีส้มอมทองจางๆ แสงแดดสุดท้ายของวันคลี่ตัวเหนือยอดไม้และทุ่งหญ้า เลียผ่านผ้าม่านไหมสีเข้มเข้ามาทิ้งเงายาวของเฟอร์นิเจอร์ลงบนพื้นไม้ขัดเงาจนดูคล้ายภาพวาดโบราณที่ไม่มีวันขยับเขยื้อน

ไอรินยืนนิ่งอยู่ข้างเตียงกว้าง ปลายนิ้วของเธอไล้ไปตามขอบหนังของกระเป๋าเดินทางช้าๆ ลมหายใจของเธอขยับเข้าออกเป็นจังหวะที่ยาวและสม่ำเสมอ ผิวแก้มของเธอไม่ได้ซีดเผือดทว่ามีความเรียบนิ่งที่ยากจะคาดเดาความรู้สึก บุตรสาวของนักธุรกิจสายโลจิสติกส์ก้าวเท้าเดินไปที่หน้าต่าง ดวงตาคู่งามจับจ้องไปยังเส้นทางถนนฝุ่นแดงที่ทอดตัวยาวออกไปนอกฟาร์ม บิดาของเธอส่งกำหนดการเดินทางจากอังกฤษมาถึงเมื่อเช้า พร้อมตั๋วเครื่องบินเที่ยวเดียวสู่สวิตเซอร์แลนด์เพื่อเริ่มต้นการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น

ความเงียบสงัดภายในห้องถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคย ศิลาเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ริมกรอบประตูห้องที่เปิดกว้าง ชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเอ็ดปีอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มพับแขนขึ้นลวกๆ เผยให้เห็นกล้ามแขนแกร่งและรอยแผลเป็นเก่าจางๆ นัยน์ตาสีเข้มของเขาจับจ้องไปยังแผ่นหลังเพรียวบางของเด็กสาวรุ่นลูกนิ่ง ลมหายใจของเขามีกระแสความลึกและหนาแน่น กลิ่นน้ำหอมแนวซิตรัสผสมยาสูบอันเป็นลายนิ้วมือเฉพาะตัวของเขาลอยอบอวลเข้ามาในพื้นที่กว้างทันที

“รถข้างล่างพร้อมแล้ว” ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำลึกที่เรียบสนิทจนคล้ายผืนน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น

ไอรินขยับตัวหันกลับมามองเขาช้าๆ ระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่ในห้องกว้างยังคงมีช่องว่างที่เว้นระยะไว้อย่างมั่นคง เธอยืดแผ่นหลังตรงตามวิสัยของผู้ที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้แก่สถานการณ์ใด รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของเธอทำหน้าที่ปกปิดความรู้สึกส่วนลึกได้อย่างสมบูรณ์แบบ

“ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมาค่ะคุณอา” ไอรินพูดเสียงเรียบก่อนจะคว้าสายกระเป๋าเดินทางขยับก้าวเดินเลี่ยงผ่านร่างสูงใหญ่ของเขาออกไปโดยไม่คิดจะหันกลับมามองอีก

ชายหนุ่มใหญ่ไม่ได้ยื่นมือออกไปเหนี่ยวรั้งหรือเอ่ยคำพูดใดเพื่อคัดค้านการจากไปของเธอ แววตาของเขายังคงกดต่ำมองตามเงาของเธอที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวผ่านโถงทางเดินหินอ่อนลงไปยังชั้นล่างช้าๆ ลมหายใจของเขาขยับหนาขึ้นหนึ่งจังหวะก่อนที่เขาจะหมุนตัวเดินแยกไปอีกทางในทิศทางที่ตรงกันข้าม

เสียงล้อรถยนต์คันใหญ่บดลงบนพื้นกรวดละเอียดของถนนส่วนตัวที่ทอดผ่านแนวป่าสนแดงช้าๆ ท้องฟ้ายามเย็นเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเข้มจัด ลมร้อนระลอกใหญ่พัดหวนมาจากหุบเขาด้านหลังหอบเอาฝุ่นสีแดงและกลิ่นหญ้าแห้งคละคลุ้งในอากาศ ไอรินนั่งอยู่เบาะหลังรถยนต์คันโตที่กำลังเคลื่อนตัวออกจากเขตรั้วชั้นนอกของฟาร์มวรเชษฐ์ ดวงตาของเธอจับจ้องมองกระจกมองข้างที่สะท้อนภาพคฤหาสน์หลังยักษ์ที่ค่อยๆ เล็กลงไปทุกที

จู่ๆ เสียงฝีเกือกม้าที่กระทบพื้นดินดังกราวใหญ่ก็ดังแทรกแซงเสียงเครื่องยนต์ขึ้นมาจากทางด้านหลัง ร่างมหึมาสีดำสนิทของเวสเปอร์พุ่งทะยานผ่านแนวรั้วไม้ด้านข้างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แผงคอสีดำขลับของมันสะบัดไหวไปตามแรงลมขุนเขา บนหลังของมันคือร่างสูงใหญ่ของศิลาที่กำลังควบคุมบังเหียนหนังแท้ด้วยท่วงท่าที่ดุดันและเฉียบคมราวกับอดีตนักแข่งม้าอาชีพ ชายหนุ่มใหญ่บังคับม้าหนุ่มให้พุ่งเข้าตัดหน้าขบวนรถยนต์จนคนขับต้องเหยียบเบรกกะทันหันจนเกิดเสียงดังเอี๊ยดสะเทือน

รถยนต์หยุดนิ่งสนิทอยู่กลางถนนฝุ่นแดงที่อวลไปด้วยไอความร้อนจากพื้นดิน ไอรินเปิดประตูรถก้าวเท้าลงมาทันทีโดยไม่สนกระแสลมแรงที่พัดเอาเส้นผมของเธอให้ปลิวว่อน ปลายนิ้วของเธอกำชายกระโปรงเดรสสีอ่อนไว้แน่น ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองร่างสูงใหญ่ของชายวัยสี่สิบเอ็ดปีที่กำลังก้าวลงจากหลังม้าช้าๆ

ศิลาเดินตรงเข้ามาหาเธอ ระยะห่างระหว่างฝีเท้าลดลงอย่างรวดเร็วทว่ามีความมั่นคงในทุกก้าว แสงแดดสีทองสุดท้ายของวันสาดซัดเข้าที่ซีกหน้าคมสันของเขา เนเนย้ำแนวกรามแกร่งและดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยกระแสอารมณ์ที่พุ่งเข้าชนตรงๆ ลมหายใจของเขาเหนื่อยหอบจนหน้าอกกว้างภายใต้เชิ้ตเปียกชื้นขยับขึ้นลงรัวเร็ว ไอร้อนจากผิวกายของเขาแผ่เข้าปกคลุมพื้นที่รอบตัวเด็กสาวในวินาทีที่หยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

“เธอชอบชนะไม่ใช่เหรอ ไอริน” ศิลาเค้นเสียงทุ้มต่ำลึกออกมาท่ามกลางเสียงสายลมที่หวีดหวิว

ไอรินยืดอกตั้งรับแรงกดดันมหาศาลนั้นโดยไม่ขยับเท้าถอยหนีแม้แต่ก้าวเดียว ดวงตาคู่งามของเธอยังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มใหญ่ รอยยิ้มท้าทายที่เคยใช้ครอบครองทุกเกมขยับปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยสลักของเธออีกครั้ง

“แล้วตอนนี้ใครแพ้คะ” ไอรินถามสวนกลับด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิททว่าทรงพลัง

ศิลานิ่งจับจ้องริมฝีปากของเธออยู่หลายวินาที ลมหายใจอุ่นผ่าวของเขาเป่ารดผิวแก้มของเธอช้าๆ ฝ่ามือหนาของเขาขยับขึ้นมาจับเข้าที่หัวไหล่กลมมนของเด็กสาวรุ่นลูก แรงบีบที่กระชับแน่นหนาแฝงความรู้สึกที่พังทลายลงของกำแพงทิฐิอันยาวนาน ชายหนุ่มใหญ่ขยับใบหน้าเข้าใกล้จนระยะห่างของสายตาแทบไม่เหลือพื้นที่ให้สิ่งใดกั้นกลาง

“ฉัน” ศิลาพูดคำสั้นๆ นั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเบาบางทว่าหนักแน่นในกระแสความรู้สึก มันเป็นครั้งแรกในชีวิตของผู้ชายคนนี้ยอมเอ่ยคำยอมแพ้ออกมาต่อหน้าเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอย่างหมดรูป

ไอรินผ่อนลมหายใจยาวออกทางจมูก ปลายนิ้วของเธอขยับขึ้นไปวางบนแผงอกกว้างของเขา รับรู้ได้ถึงจังหวะหัวใจของเขาที่เต้นรัวแรงสะเทือนผ่านเนื้อผ้าอุ่น ความเงียบสงัดสีเข้มข้นเข้าเกาะกุมคนทั้งสองไว้กลางถนนฝุ่นแดงที่มีเพียงเสียงพ่นลมหายใจของเวสเปอร์ที่ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านหลัง ราวกับโลกทั้งใบได้ยอมศิโรราบให้แก่ความกล้าหาญของเธอในที่สุด

เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายเดือนจนกระทั่งย่างเข้าสู่ฤดูหนาวที่ลมเย็นเริ่มพัดผ่านยอดเขาทางตอนใต้ แสงแดดอุ่นยามเช้าทอดลำผ่านช่องหน้าต่างกระจกหนาของโรงเรือนเลี้ยงม้าขยับตัวเข้ามาห่มคลุมพื้นซีเมนต์ขัดหยาบ กลิ่นหญ้าแห้งหมักและกลิ่นไอของดินชื้นโชยมาตามลมเอื่อยๆ บรรยากาศภายในคอกม้าเต็มไปด้วยความสงบราบเรียบไร้ซึ่งความตึงเครียดเหมือนในวันเก่า

ไอรินยืนอยู่ในชุดเสื้อคอเต่าสีเข้มเนียนละเอียดอยู่หน้าซองกั้นพิเศษท้ายสุด ปลายนิ้วของเธอไล้ไปตามแนวขนสีดำขลับของเวสเปอร์อย่างเชื่องช้า ม้าหนุ่มพันธุ์แข่งที่เคยดุร้ายยื่นหน้าผากกว้างของมันเข้ามาซบลงบนหัวไหล่บางของเธอเองอย่างออดอ้อน ลมหายใจอุ่นฟืดฟาดของมันระบายออกมารดผิวคอของเธอสร้างความอบอุ่นจางๆ ท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็น

ศิลายืนอยู่ไม่ไกลจากทางเดินด้านหลัง ชายหนุ่มใหญ่กำลังถือโทรศัพท์เครื่องหรูพูดสายเรื่องการลงทุนดัชนีพลังงานโลกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบ นัยน์ตาสีเข้มของเขาจับจ้องมองภาพของเด็กสาวและม้าคู่ใจนิ่ง ปลายนิ้วหนาของเขาขยับกดวางสายโทรศัพท์ช้าๆ ก่อนจะสอดเก็บมันลงในกระเป๋ากางเกง

เขาก้าวเท้าเดินเข้ามาหาเธอจากทางด้านหลังช้าๆ รองเท้าบูตหนังบดลงบนเศษฟางแห้งเกิดเสียงแผ่วเบา ระยะห่างลดลงจนแผ่นหลังของเธอสัมผัสได้ถึงไอร้อนจัดจากแผงอกกว้างของเขาที่ขยับเข้ามาประชิด กลิ่นน้ำหอมแนวซิตรัสปนยาสูบโชยอวลเข้าคลุมเนื้อผ้าของเธอทันที ศิลาก้มใบหน้าคมสันลงต่ำจนริมฝีปากของเขาอยู่ชิดกับใบหูเล็กของเธอ

ปลายนิ้วหนาของเขาขยับขึ้นมาลูบผ่านเส้นผมสีเข้มที่ท้ายทอยของเธอช้าๆ สัมผัสที่นุ่มนวลทว่าเต็มไปด้วยความแสดงความเป็นเจ้าของอย่างปิดไม่มิด

“ตอนนี้ทั้งฟาร์มเข้าข้างเธอหมดแล้ว” ศิลาพูดเสียงพร่าต่ำอยู่ชิดผิวแก้มของเธอ ลมหายใจอุ่นผ่าวทำให้อุณหภูมิรอบตัวร้อนขยายขึ้นในพริบตา

ไอรินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอขยับแผ่นหลังพิงเข้ากับอกกว้างของเขาอย่างสนิทใจ ดวงตากลมโตทอดมองเวสเปอร์ที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ตรงหน้า

“รวมถึงคุณด้วยไหมคะ” ไอรินเอ่ยถามพร้อมกับเอียงหน้ากลับมาสบดวงตาคมกริบของเขาในระยะประชิด

ศิลาขยับกดริมฝีปากลงชิดใบหูของเธอมากขึ้น แรงกดดันทางอารมณ์ที่เคยดุดันแปรเปลี่ยนเป็นความเย้ายวนช้าๆ ที่ยากจะถอนตัว แขนแกร่งของเขาขยับโอบรัดรอบเอวบางของเธอไว้แน่นหนา ดึงร่างของเธอให้จมหายเข้าไปในอ้อมอกของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

“โดยเฉพาะฉัน” ศิลาตอบคำนั้นด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มลึกและหนักแน่นที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยินมา

สายลมเย็นด้านนอกพัดผ่านช่องลมเข้ามาทว่าคนทั้งสองกลับไม่ได้รู้สึกถึงความหนาวเย็นนั้นแม้แต่น้อย มีเพียงอุณหภูมิความร้อนที่ก่อตัวขึ้นระหว่างเนื้อผ้าและเสียงลมหายใจที่เป็นจังหวะเดียวกัน ท่ามกลางคฤหาสน์และฟาร์มม้ากว้างใหญ่ที่ไม่มีสิ่งใดสามารถสั่นคลอนความสัมพันธ์อันลึกซึ้งนี้ได้อีกต่อไป

---

⋆｡˚ The Legacy Collection ⋆｡˚

นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น

เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:

https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&condition=paid&publisher_id=1176022&page_no=1

• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน

4 | อุณหภูมิระหว่างพายุ : THE HEAT BETWEEN STORMS

— AISOON • ไอศูรย์ —
คลังนิยายระดับ Luxury

---

THE HEAT BETWEEN STORMS

1 ♈ Aries

(อุณหภูมิระหว่างพายุ)

AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction

©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ตอนที่ 4 — “คนของฉัน?”

แสงแดดจัดจ้าในบ่ายวันต่อมาส่องสะท้อนผ่านหน้าจอแท็บเล็ตเครื่องหรูที่วางหงายอยู่บนโต๊ะทำงานกระจกหนา ภาพถ่ายมุมสูงของเด็กสาวในชุดขี่ม้าสีเข้มที่กำลังยืนพิงรั้วไม้ข้างร่างสูงใหญ่ของมหาเศรษฐีด้านพลังงานถูกส่งต่อในโลกออนไลน์อย่างรวดเร็ว ข้อความใต้ภาพพาดหัวถึงความสัมพันธ์ต่างวัยและเบื้องหลังของบุตรสาวนักธุรกิจโลจิสติกส์ที่ก้าวเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ส่วนตัวกลางฟาร์มม้าทางตอนใต้ ตัวอักษรเหล่านั้นฉายชัดถึงความประสงค์ร้ายที่ซ่อนอยู่ใต้คำวิจารณ์ของสังคมชั้นสูง

ไอรินนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้บาร์ฝั่งตรงข้าม ปลายนิ้วของเธอเลื่อนผ่านข้อความเหล่านั้นช้าๆ โดยไม่มีแววตาตระหนกตกใจ ลมหายใจของเธอขยับเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ผิวแก้มเนียนละเอียดไม่ได้เปลี่ยนสี รอยยิ้มบางเบาประดับอยู่บนริมฝีปากของเธอเมื่ออ่านถึงประโยคที่พาดพิงถึงบิดาของเธอที่กำลังเดินทางอยู่ต่างประเทศ เธอรู้ดีว่ากระแสข่าวเหล่านี้ถูกปล่อยออกมาจากทิศทางใด และเป้าหมายที่แท้จริงของผู้ส่งสารคืออะไร

ศิลาเดินเข้ามาในห้องทำงานช้าๆ รองเท้าบูตหนังของเขากระทบพื้นไม้เกิดเสียงหนักแน่น แสงเงาของผ้าม่านสีเข้มทอดทับลงบนแผงอกกว้างภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่ปลดกระดุมเม็ดบน กลิ่นน้ำหอมแนวซิตรัสผสมยาสูบโชยอวลเข้ามาในอากาศกว้างทันทีที่เขาขยับกาย ชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเอ็ดปีปัดสายตามองหน้าจอแท็บเล็ตแวบหนึ่ง ก่อนจะดึงมันออกห่างจากมือของเธอแล้วคว่ำหน้าจอลงบนโต๊ะขัดเงาอย่างเด็ดขาด

“ไม่ต้องไปอ่านเรื่องไร้สาระพวกนั้น” ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำลึกที่มีกระแสความนิ่งสนิททว่าทรงพลัง

“หนูกำลังคำนวณมูลค่าของความเสียหายทางชื่อเสียงอยู่ค่ะคุณอา” ไอรินเงยหน้าสบสายตากับเขาตรงๆ ดวงตาของเธอยังคงนิ่ง

“ไม่มีความเสียหายใดเกิดขึ้นในพื้นที่ของฉัน ไอริน” ชายหนุ่มใหญ่ตอบพลางหันหลังขยับตัวไปที่ตู้เอกสารด้านหลัง

ฝ่ามือหนาของเขาจับขอบตู้ไม้โอ๊กเก่าแช่ค้างไว้ครู่หนึ่ง ลมหายใจยาวของเขาถูกระบายออกทางจมูกอย่างช้าๆ ไอร้อนจากผิวกายของเขาแผ่ซ่านครอบคลุมพื้นที่ส่วนตัวรอบตัวเด็กสาว ระยะห่างระหว่างเขาและเธอขยับเข้ามาใกล้กว่าทุกวันโดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่ได้ก้าวเท้า ความเงียบสีเข้มข้นทำหน้าที่เป็นกำแพงสกัดกั้นกระแสความวุ่นวายจากภายนอกคฤหาสน์ไว้ได้อย่างหมดจด

ไฟระย้าคริสตัลขนาดใหญ่ส่องประกายระยิบระยับเหนือโถงจัดงานกาล่าหรูหราใจกลางเมืองหลวง กลิ่นเหล้าองุ่นเกรดพรีเมียมและน้ำหอมราคาแพงลอยอบอวลปะปนกับเสียงดนตรีคลาสสิกที่บรรเลงแผ่วเบา แขกผู้มีเกียรติในชุดราตรียาวและสูทสากลนิยมต่างพากันหันมาจับจ้องร่างสูงใหญ่ของศิลาที่ก้าวเข้ามาในงานพร้อมกับเด็กสาวข้างกาย ไอรินเดินเคียงคู่เขาในชุดราตรีสีดำสนิทเปิดแผ่นหลังนวลเนียน เส้นผมสีเข้มถูกรวบขึ้นเผยให้เห็นลำคอระหงที่ตั้งตรงอย่างสง่างาม

หญิงสาววัยกลางคนในชุดเพชรประกายวาบขยับแก้วเครื่องดื่มในมือช้าๆ หล่อนก้าวเข้ามาขวางทางเดินของคนทั้งคู่ด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง แววตาของหล่อนจดจ้องมองประเมินเด็กสาวรุ่นลูกตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างเปิดเผย ก่อนจะเอ่ยประโยคที่มีกระแสเสียงแหลมสูงจงใจให้คนรอบข้างได้ยินชัดเจน

“ไม่นึกเลยนะค่ะคุณศิลา ว่าเดี๋ยวนี้ฟาร์มม้าทางตอนใต้จะเปิดรับคนนอกเข้าไปเรียนรู้งานไวขนาดนี้” หญิงสาวคนดังกล่าวขยับยิ้ม

ไอรินยังคงยืนนิ่ง ปลายนิ้วของเธอที่เกี่ยวอยู่กับกระเป๋าถือใบน้อยไม่ได้ออกแรงบีบ รอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบปรากฏขึ้นบนใบหน้าสลักเสลาของเธอทันที ดวงตากลมโตสบมองกลับไปอย่างไม่มีอาการสะทกสะท้านหรือหวาดกลัวต่อการประชันหน้าตามวิสัยของตระกูลรัตนพงศ์ เธอขยับริมฝีปากเพื่อจะเอ่ยคำสวนกลับทว่าเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มใหญ่ข้างกายกลับดังตัดหน้าขึ้นมาเสียก่อน

“คนของผม ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรกับใครครับ” ศิลาเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าดวงตาคมกริบของเขากลับกดต่ำมองหญิงตรงหน้าจนหล่อนต้องก้าวถอยหลัง

ความเงียบสงัดเข้าเกาะกุมพื้นที่รอบข้างในทันที เสียงแก้วเหล้าองุ่นกระทบกันเงียบหายไปชั่วขณะ ศิลาไม่ได้หันไปมองปฏิกิริยาของใคร เขาขยับฝ่ามือหนาวางลงบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าของไอรินเบาๆ ไอร้อนจากฝ่ามือของเขาปะทะเข้ากับผิวเนียนจนเธอรู้สึกซ่านไปทั้งแถบกระดูกสันหลัง ระยะห่างที่ลดลงจนไหล่ของเขาเกยทับไหล่ของเธอนำพาคนทั้งงานให้เข้าใจถึงสถานะที่แท้จริงโดยไม่มีใครกล้าเอ่ยปากสิ่งใดอีก

เสียงล้อรถยนต์บดลงบนพื้นกรวดละเอียดหน้าเฉลียงคฤหาสน์วรเชษฐ์ดังขึ้นในความมืดสนิทยามดึก ลมภูเขาร้อนผ่าวพัดผ่านแนวป่าต้นสนจนเกิดเสียงหวีดหวิวแผ่วเบา ประตูไม้โอ๊กบานสูงเปิดออกและปิดลงอย่างเงียบเชียบพร้อมกับการก้าวเท้าเข้ามาในห้องโถงกว้างของคนทั้งสอง แสงไฟผนังหินสีส้มสลัวทอดเงายาวของศิลาและไอรินลงบนพื้นไม้ขัดเงาจนดูคล้ายผืนผ้าใบผืนเดียวกัน

ไอรินหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มใหญ่ทันทีโดยไม่ยอมเดินขึ้นบันไดไปยังห้องพักของเธอ สายตาของเธอดุดันและเต็มไปด้วยคำถามที่ต้องการคำตอบในวินาทีนั้น

“คนของคุณ?” ไอรินเอ่ยประโยคนั้นเสียงเบา ทว่าชัดเจนในความเงียบสงัด

ศิลานิ่งสนิทไปชั่วครู่ ชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเอ็ดปีไม่ได้ขยับกาย ปลายนิ้วหนาของเขาที่กำลังปลดเนคไทสีเข้มชะงักลงทันที นัยน์ตาสีดำสนิทจับจ้องใบหน้าสลักเสลาของเด็กสาวรุ่นลูกอย่างลึกซึ้ง ลมหายใจของเขาขยับแรงขึ้นหนึ่งจังหวะจนแผงอกกว้างขยับไหว เขาเพิ่งตระหนักรู้ว่าตนเองเผลอส่งคำพูดที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดในใจออกไปต่อหน้าธารกำนัลโดยไม่มีการกลั่นกรอง

ไอรินก้าวเท้าเข้ามาหาเขาช้าๆ รองเท้าส้นสูงของเธอกระทบพื้นไม้เกิดเสียงคลิกเบาๆ ระยะห่างลดลงจนเธอสามารถรับรู้ถึงกลิ่นน้ำหอมแนวซิตรัสปนยาสูบที่เข้มข้นขึ้นรอบตัวเขา รอยยิ้มท้าทายประดับบนใบหน้าสวยสลักอีกครั้งเมื่อเห็นความนิ่งงันที่หาได้ยากจากผู้ชายที่ชอบควบคุมเกมคนนี้

“เริ่มหวงหนูแล้วใช่ไหมคะคุณอา” ไอรินกระซิบถามพลางเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาตรงๆ ในระยะประชิด

ศิลาไม่ได้ขยับหนี แววตาของเขาเข้มจัดจนดูคล้ายพายุฤดูร้อนที่กำลังก่อตัวขึ้นอีกครั้งในความมืด ฝ่ามือหนาของเขาขยับออกจากเนคไทแล้วทิ้งลงข้างลำตัวอย่างมั่นคง ลมหายใจอุ่นผ่าวของเขาเป่ารดหน้าผากของเธอช้าๆ เป็นครั้งแรกที่ผู้ชายที่มีอำนาจเหนือกว่าในทุกเกมยอมนิ่งเฉยและไม่เอ่ยคำปฏิเสธใดๆ ออกมาเพื่อแก้ตัวให้ตนเอง ความเงียบระหว่างคนทั้งสองในค่ำคืนนั้นยาวนานและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่ยากจะต้านทานอีกต่อไป

---

⋆｡˚ The Legacy Collection ⋆｡˚

นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น

เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:

https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&condition=paid&publisher_id=1176022&page_no=1

• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน

3 | อุณหภูมิระหว่างพายุ : THE HEAT BETWEEN STORMS

— AISOON • ไอศูรย์ —
คลังนิยายระดับ Luxury

---

THE HEAT BETWEEN STORMS

1 ♈ Aries

(อุณหภูมิระหว่างพายุ)

AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction

©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ตอนที่ 3 — “ใกล้เกินไป”

แสงอาทิตย์ยามบ่ายแก่คลี่ตัวคลุมเหนือทุ่งหญ้าซีดเซียวด้านนอกฟาร์มม้า วรเชษฐ์ ทิ้งเงายาวของแนวรั้วไม้โอ๊กสีดำสนิททอดเฉียงลงบนพื้นดินกรวดที่เริ่มแห้งผาก อากาศรอบตัวอบอ้าวด้วยกระแสลมอุ่นหนาที่พัดหวนมาจากหุบเขาทางตอนใต้ ท้องฟ้าด้านทิศตะวันตกเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองแดงเข้มปนเทาทะมึน กลุ่มเมฆฝนขนาดใหญ่ก่อตัวเป็นริ้วหนา บ่งบอกถึงพายุฤดูร้อนที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาครอบครองผืนดินในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เสียงฝีเกือกของฝูงม้าพันธุ์ดีขยับตัวอยู่ภายในคอกกว้างดังสลับกับเสียงลมพัดยอดไม้ที่เริ่มไหวระริกอย่างรวดเร็ว

ศิลายืนอยู่บนชานพักคอนกรีตหน้าโรงเรือนหลัก สายตาของเขาจับจ้องไปยังกลุ่มเมฆสีเข้มบนขอบฟ้าพลาดยกมือขึ้นปลดกระดุมเชิ้ตสีเทาหม่นเม็ดบน ลมหายใจของเขาขยับเข้าออกยาวและหนักหน่วงตามแรงกดดันของสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายของดินแห้งและกลิ่นเหล็กจางๆ จากฟ้าฝนลอยมาสัมผัสปลายจมูกของเขาอย่างเด่นชัด ชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเอ็ดปีไม่ได้แสดงความกังวลออกมาทางสีหน้า ทว่าแววตาของเขาขยับเข้มขึ้นเมื่อหันไปเห็นร่างโปร่งบางของไอรินที่กำลังช่วยคนงานจูงม้าเพศเมียตัวหนึ่งเข้าสู่ซองกั้นด้านในอย่างรีบเร่ง

เสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอเปียกชุ่มด้วยหยาดเหงื่อจางๆ จนเนื้อผ้าแนบไปกับแผ่นหลังนวลละเอียด ปลายนิ้วของเธอกำสายบังเหียนหนังแท้เอาไว้มั่นคง จังหวะการก้าวเท้าของเธอยังคงสม่ำเสมอและเต็มไปด้วยความมั่นใจ แข่งกับเวลาที่กระชั้นชิดเข้ามาทุกที แสงสุดท้ายของวันจับที่โครงหน้าสลักเสลาของลูกสาวนักธุรกิจใหญ่ เน้นย้ำแนวกรามและดวงตากลมโตที่ส่องประกายความดื้อรั้นอันเป็นเอกลักษณ์

กระแสลมกระโชกแรงพัดเอาประตูโรงเรือนบานยักษ์ให้เหวี่ยงปิดลงเสียงดังสนั่น พร้อมกับสายฝนเม็ดโตที่พรั่งพรูลงมาจากท้องฟ้าอย่างบ้าคลั่งในวินาทีต่อมา ความมืดมิดเข้าเกาะกุมพื้นที่รอบตัวทันทีเมื่อกระแสไฟฟ้าของฟาร์มถูกตัดขาดลง ระบบไฟสำรองส่องแสงสีส้มสลัวรำไรขึ้นตามแนวทางเดินแคบๆ ภายในโรงม้า เสียงเม็ดฝนกระทบหลังคาสังกะสีหนาดังอื้ออึงจนกลบเสียงอื่นไปสิ้น

ศิลาก้าวเท้าฉับพุ่งตรงเข้าไปหาไอรินที่กำลังยืนดันบานประตูซองกั้นของม้าหนุ่มสีดำสนิท เวสเปอร์พ่นลมหายใจแรงด้วยความตื่นตระหนกต่อเสียงฟ้าร้อง ขาคู่หลังของมันเตะเข้ากับผนังไม้จนเกิดเสียงดังสะเทือน มือหนาของศิลาขยับไปวางทับบนฝ่ามือของเธอที่กำลังกำกลอนสลักเหล็ก รับรู้ได้ถึงความเย็นเยียบของผิวสาวที่ตัดกับไอร้อนจัดจากฝ่ามือของเขาอย่างชัดเจน แรงกดดันจากร่างกายที่ใหญ่โตกว่าขยับเข้าชิดแผ่นหลังของเธอจนระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่เหลือเพียงความอบอุ่นของเนื้อผ้าที่กั้นกลาง

“หลบออกไปด้านหลังไอริน” ศิลาสำลักประโยคนั้นชิดใบหูของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังแข่งกับเสียงพายุ

ไอรินไม่ยอมถอยตามคำสั่ง มือของเธอยังคงออกแรงดันสลักเหล็กให้เข้าล็อกร่วมกับแรงของเขา ลมหายใจของเธอขยับรัวเร็วปะทะเข้ากับลำคอแกร่งของชายหนุ่มใหญ่เมื่อเธอเอียงหน้ากลับมาสบตาเขาตรงๆ แววตาท้าทายของเธอยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์แบบท่ามกลางความมืดสลัวที่มีเพียงไฟสำรองดวงเล็กคอยนำทาง

“หนูช่วยคุณได้ค่ะ” ไอรินตอบกลับพลางออกแรงกดครั้งสุดท้ายจนสลักเหล็กดีดเข้าล็อกเสียงดังคลิก

ศิลาปล่อยมือออกจากกลอนประตูทว่าแขนแกร่งของเขายังคงค้างโอบล้อมร่างของเธอเอาไว้กับรั้วกั้น สายตาของเขาจับจ้องใบหน้าที่เปียกปอนไปด้วยหยาดน้ำฝนของเด็กสาวรุ่นลูกอย่างไม่วางตา เสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขาเปียกชุ่มจนแนบไปกับแผงอกกว้าง เผยให้เห็นรอยสักรูปเงาจางๆ ที่หัวไหล่หนา ไอรินเพิ่งตระหนักเห็นเป็นครั้งแรกว่าผู้ชายที่ทรงอำนาจและเย่อหยิ่งคนนี้ขยับร่างกายด้วยความเหนื่อยหอบเป็นเหมือนกัน ลมหายใจอุ่นผ่าวของคนทั้งคู่พุ่งชนกันในระยะประชิด ย้ำเตือนอุณหภูมิที่ร้อนจัดขัดกับความเย็นเยียบของพายุฤดูร้อนด้านนอกอย่างรุนแรง

เข็มนาฬิกาโบราณในห้องครัวใหญ่บอกเวลาตีสอง ความเงียบสงัดเข้าแทนที่เสียงพายุที่เริ่มสงบลงเหลือเพียงเสียงหยดน้ำฝนที่ตกลงจากชายคาคอนกรีตลงสู่พื้นกรวดด้านล่าง แสงไฟสีเหลืองนวลจากโคมไฟระย้าเหนือเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำส่งเงาสลัวทอดยาวไปตามพื้นห้อง กลิ่นหอมจางๆ ของขนมปังปิ้งและกลิ่นเนยสดที่ละลายบนกระทะอุ่นอบอวลในอากาศกว้าง นำพาความรู้สึกผ่อนคลายมาสู่ค่ำคืนที่แสนยาวนาน

ศิลานั่งอยู่บนเก้าอี้บาร์ตัวสูงขยับปลายนิ้วหมุนแก้วกาแฟเซรามิกสีเข้มในมือช้าๆ สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างเพรียวบางของไอรินที่กำลังยืนอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเล็กเพื่อเอื้อมหยิบแก้วไวน์ทรงสูงบนตู้ชั้นบนสุด เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเขาที่เธอขอยืมมาสวมใส่คลุมลงมาถึงหน้าขาเนียนละเอียด ขาของเธอยืดตรงจนเห็นส่วนโค้งเว้าของร่างกายชวนมองในแสงสลัว

“หยิบไม่ถึงก็บอกคนงาน” ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ปล่อยให้ความเงียบทำงานหลังจากนั้น

“หนูจัดการเองได้ค่ะ” ไอรินตอบโดยไม่หันกลับมามองใบหน้าของเขา

ปลายนิ้วของเธอแตะเข้าที่ฐานแก้วแก้วใสทว่าจังหวะที่เธอกำลังจะดึงมันลงมา ปลายเท้าของเธอกลับลื่นไถลออกจากขอบเก้าอี้ไม้ขัดมัน ร่างทั้งร่างเสียหลักหงายหลังลงมาท่ามกลางความตื่นตระหนกที่เกิดขึ้นในชั่วพริบตา แก้วไวน์ร่วงหล่นลงกระทบพื้นหินอ่อนแตกกระจายส่งเสียงบาดหู

ทว่าร่างของเธอไม่ได้สัมผัสกับเศษแก้วเหล่านั้น แขนแกร่งของศิลาพุ่งเข้ามาโอบรับร่างของเธอเอาไว้ได้ทันท่วงที แรงปะทะทำให้แผ่นหลังของเธอกระแทกเข้ากับแผงอกกว้างของเขาอย่างแรง ชายหนุ่มใหญ่ใช้ท่อนแขนช้อนใต้ข้อพับขาของเธอขึ้นเพื่ออุ้มร่างโปร่งบางให้พ้นจากรัศมีของเศษกระเบื้องคมแหลม ก่อนจะวางร่างของเธอลงบนขอบเคาน์เตอร์หินอ่อนหนาที่อยู่ใกล้ที่สุด

ฝ่ามือหนาของเขาขยับมาเกาะกุมขอบเคาน์เตอร์กักตัวเธอไว้ตรงกลาง ระยะห่างระหว่างใบหน้าของคนทั้งคู่ลดลงจนจมูกโด่งคมของเขาเกือบสัมผัสถูกแก้มเนียนละเอียดของสาวรุ่น ไอรินตื่นตระหนกจนหัวใจเต้นรัวแรง ฝ่ามือของเธอค้างอยู่บนหัวไหล่หนาของเขา รับรู้ได้ถึงลอนกล้ามเนื้อแกร่งที่ขยับเขยื้อนตามจังหวะการหายใจเข้าออกที่ลึกและสม่ำเสมอ แววตาของศิลาไม่มีกระแสความขบขัน มีเพียงความเข้มจัดของดวงตาสีดำสนิทที่สะท้อนเงาของเด็กสาวในนั้น

“ดื้อรั้นไม่เข้าเรื่อง” ศิลาพูดเสียงพร่าต่ำ ลมหายใจอุ่นผ่าวของเขาเป่ารดริมฝีปากของเธอ

ไอรินขยับริมฝีปากจะเอ่ยคำเถียงทว่าความร้อนจากผิวกายของชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเอ็ดปีที่แผ่ซ่านเข้ามาทำให้เธอเลือกที่จะเงียบ ดวงตาคู่งามของเธอกดต่ำลงมองแผงอกกว้างก่อนจะขยับขึ้นสบสายตากับเขาอีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้ ศิลาขยับปลายนิ้วของเขาไล้ผ่านข้อมือเล็กของเธอช้าๆ ก่อนจะยอมผละตัวออกถอยห่างไปหนึ่งก้าว ราวกับกำลังควบคุมกระแสอารมณ์บางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นลึกๆ ในใจ

แสงแดดอ่อนยามเช้าหลังวันพายุใหญ่ทอดลำผ่านช่องกระจกหนาของโรงเรือนเลี้ยงม้า อากาศแจ่มใสและสดชื่นกว่าทุกวัน กลิ่นหญ้าเปียกน้ำฝนและกลิ่นไอของพื้นดินชื้นโชยมาตามลมขุนเขาที่พัดผ่านเข้ามาอย่างเอื่อยเฉื่อย เสียงนกร้องสลับกับเสียงขยับตัวของม้าในคอกสร้างความรื่นรมย์ให้แก่เช้าวันใหม่

ไอรินยืนอยู่หน้าคอกของเวสเปอร์เพียงลำพัง เธอยื่นฝ่ามือเรียวขาวออกไปข้างหน้าช้าๆ ข้ามผ่านซี่กรงเหล็กสีเข้ม ม้าหนุ่มสีดำสนิทตัวยักษ์ที่เคยดุร้ายขยับก้าวเข้ามาหาเธอโดยไม่มีท่าทีขู่เข็ญ มันพ่นลมหายใจอุ่นฟืดฟาดลงบนฝ่ามือของเธอก่อนจะค่อยๆ แนบหน้าผากกว้างของมันลงบนฝ่ามือเล็ก ราวกับกำลังประกาศความภักดีและยอมรับในตัวของเด็กสาวอย่างหมดใจ

ศิลาเดินตามเข้ามาเงียบๆ จากทางเดินด้านหลัง รองเท้าบูตหนังของเขากระทบพื้นซีเมนต์ไร้เสียงสะเทือน ชายหนุ่มใหญ่หยุดยืนมองภาพตรงหน้านิ่ง แววตาของเขาฉายประกายความอัศจรรย์ใจที่ระคนไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย ปลายนิ้วหนาของเขาขยับล้วงกระเป๋ากางเกง สายตายังคงจับจ้องที่ปลายนิ้วของเธอที่กำลังลูบแผงคอสีดำขลับของม้าคู่ใจ

“มันไม่เคยยอมใครง่ายๆ แม้แต่คนงานที่เลี้ยงมันมาตั้งแต่เกิด” ศิลาเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเขาเบาบางทว่าหนักแน่นในกระแสเสียง

ไอรินหันใบหน้าสวยสลักกลับมามองเขา รอยยิ้มสดใสและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ แสงแดดเช้าจับที่ดวงตากลมโตส่องประกายวับวาวราวกับแก้วเจียระไน

“เหมือนเจ้าของมันเลยค่ะ” ไอรินพูดพร้อมกับขยับตัวหันมาเผชิญหน้ากับเขาช้าๆ

ศิลานิ่งไปกับคำพูดนั้น ลมหายใจของเขาขยับยาวขึ้นหนึ่งจังหวะ ชายหนุ่มใหญ่ก้าวเท้าเข้ามาหาเธอจนระยะห่างลดลงเหลือเพียงก้าวเดียว เงาของเขาทอดทับลงบนร่างของเธออีกครั้ง ทว่าครั้งนี้กลับมีความนุ่มนวลที่แฝงอยู่ภายใต้อำนาจที่เหนือกว่า สายตาของเขามองสบดวงตาคู่งามของลูกสาวเพื่อนสนิท ราวกับกำลังยอมรับในความกล้าหาญที่สามารถพังทลายกำแพงหนาของทั้งม้าและคนลงได้อย่างราบคาบในเวลาอันสั้น

---

⋆｡˚ The Legacy Collection ⋆｡˚

นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น

เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:

https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&condition=paid&publisher_id=1176022&page_no=1

• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน

2 | อุณหภูมิระหว่างพายุ : THE HEAT BETWEEN STORMS

— AISOON • ไอศูรย์ —
คลังนิยายระดับ Luxury

---

THE HEAT BETWEEN STORMS

1 ♈ Aries

(อุณหภูมิระหว่างพายุ)

AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction

©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ตอนที่ 2 — “แรงปะทะ”

ลมหายใจของฝูงม้าในซองกั้นส่งเสียงฟืดฟาดผ่านความสลัวยามเช้าตรู่ ไอรินก้าวเท้าผ่านกองฟางแห้งที่ส่งกลิ่นหอมอบอวลคล้ายยอดหญ้าหมัก แสงสว่างรำไรของวันใหม่ขยับตัวขึ้นมาเคลือบขอบกระจกบานสูงด้านบน ทิ้งเงายาวของกรงเหล็กสีดำสนิทลงบนพื้นซีเมนต์ขัดหยาบ ปลายนิ้วของเธอแตะลงบนขอบไม้โอ๊กของคอกพิเศษท้ายสุด รับรู้ได้ถึงความสากและร่องรอยการขบเคี้ยวของม้าหนุ่มที่ยืนนิ่งอยู่ด้านใน

ขาของมันขยับก้าวเปลี่ยนทิศทางช้าๆ เสียงเกือกม้ากระทบพื้นไม้กระดานด้านในคอกดังสะท้อนก้องกังวาน เวสเปอร์ขยับแผงคอสีดำขลับที่สะท้อนแสงสลัวเป็นเงางามราวกับผ้าไหมเนื้อดี ดวงตากลมโตสีเข้มของมันจับจ้องตรงมายังร่างโปร่งบางของเด็กสาวที่กำลังขยับก้าวเข้าไปใกล้โดยไม่ฟังคำเตือน จังหวะการหายใจของมันเริ่มกระชั้นแรงขึ้นเมื่อตระหนักถึงการล่วงล้ำจากคนแปลกหน้า

ไอรินเอื้อมมือของเธอผ่านช่องว่างของซี่กรงไม้ช้าๆ ปลายนิ้วของเธอยังไม่ทันสัมผัสถูกปลายจมูกอุ่นชื้นของม้าหนุ่ม ร่างมหึมาสีดำสนิทก็สะบัดหัวหนีอย่างรุนแรงพร้อมกับส่งเสียงร้องขู่ในลำคอ ขาคู่หน้าของมันยกขึ้นเหนือน้ำหนักตัวจนแผงคอขยับไหวสะบัดสะเทือนไปทั้งซองกั้น แรงกระแทกจากด้านในทำให้ลิ่มสลักประตูไม้ขยับเปิดออกพร้อมกับบานประตูที่เหวี่ยงออกอย่างแรง

แรงเหวี่ยงของประตูไม้หนาปะทะเข้ากับหัวไหล่ของเธอจนร่างทั้งร่างเสียหลักหงายหลังลงไปทางรั้วกั้นทางเดินด้านนอก

ทว่าก่อนที่แผ่นหลังของเธอจะกระแทกเข้ากับขอบไม้ด้านหลัง มือหนาของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาคว้าข้อมือของเธอไว้ทันท่วงที แรงฉุดอันมหาศาลดึงร่างของเด็กสาวให้ถลันกลับเข้าหาแผงอกกว้างที่คุ้นกลิ่น น้ำหอมแนวซิตรัสผสมยาสูบอันเฉียบคมพุ่งเข้ากระทบปลายจมูกของเธออย่างรุนแรงแทนที่กลิ่นหญ้าแห้งในคอกม้า

ศิลาใช้ท่อนแขนแกร่งโอบรัดรอบเอวของเธอไว้แน่น ลากร่างของเธอให้ถอยห่างจากวิถีของม้าหนุ่มภายในวินาทีเดียว

แรงปะทะทางกายทำให้หลังมือของเขาครูดไปกับขอบรั้วไม้จนเกิดเสียงดังเฉียบ แผ่นอกกว้างของชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเอ็ดปีสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หนักหน่วงและเร็วแรง เสียงพ่นลมหายใจด้วยความโกรธของเขาดังอยู่ชิดใบหูของเธอ ระยะห่างระหว่างใบหน้าของคนทั้งคู่ลดลงจนเหลือเพียงลมหายใจอุ่นผ่าวที่พุ่งเข้าชนกันตรงๆ ท่ามกลางอากาศที่ร้อนระอุขึ้นมาในฉับพลัน

“ฉันบอกว่าอย่าเข้าใกล้มัน” ศิลาเค้นเสียงต่ำลึกออกมาจากลำคอ ดวงตาคมกริบเบิกกว้างด้วยความโกรธจัดที่แฝงแววตระหนก

ไอรินเหนื่อยหอบจนหน้าอกกระเพื่อมไหว ทว่าดวงตาคู่งามของเธอยังคงจับจ้องตรงไปในดวงตาของชายหนุ่มใหญ่โดยไม่มีอาการหลบเลี่ยง ปลายนิ้วของเธอยังคงกำสาบเสื้อเชิ้ตของเขาเอาไว้แน่นเพื่อพยุงตัว รอยยิ้มบางเบาที่ฉายแววผู้ชนะค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสลักเสลาของเธอแม้ว่าร่างกายจะยังสั่นเทาจากความตกใจ

“คุณอาก็ยังเข้ามาช่วยหนูอยู่ดี” ไอรินตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เด็ดขาดในที

สายตาของศิลากดต่ำลงมองริมฝีปากของเธอที่ขยับพูดประโยคนั้น ความเงียบงันแผ่ซ่านเข้าปกคลุมคนทั้งคู่ในท่ามกลางเสียงกีบเท้าของเวสเปอร์ที่เริ่มสงบลงด้านหลัง ฝ่ามือหนาของเขายังคงคาอยู่ที่เอวของเธอ แรงบีบกระชับแน่นหนาไม่ยอมคลายออกคล้ายกำลังลงโทษทว่ากลับอบอุ่นจนผิวกายใต้เนื้อผ้าของเธอร้อนผ่าว เขาจ้องมองใบหน้าของเด็กสาวรุ่นลูกอยู่อีกหลายวินาทีก่อนจะค่อยๆ ปล่อยมือออกช้าๆ ราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้

แสงแดดจัดยามบ่ายส่องทะลุผนังกระจกของห้องประชุมใหญ่ฝั่งปีกซ้ายของคฤหาสน์ ความร้อนภายนอกถูกสกัดกั้นด้วยเครื่องปรับอากาศที่ส่งความเย็นฉ่ำทว่าบรรยากาศด้านในกลับตึงเครียดจนไม่มีใครกล้าขยับตัว กลิ่นกาแฟดำเข้มข้นโชยอวลปนไปกับกลิ่นเอกสารรายงานโครงสร้างพื้นฐานพลังงานทดแทนที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะไม้ขัดเงาตัวยาว

ศิลานั่งอยู่หัวโต๊ะประชุมในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่พับแขนขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นรอยถลอกจางๆ ที่หลังมือขวา นัยน์ตาของเขาจับจ้องไปยังรายงานการเสนอซื้อกิจการสายส่งพลังงานในภูมิภาคเอเชียใต้ที่ทีมบริหารเพิ่งนำเสนอจบไป

“ตัวเลขส่วนต่างสามเปอร์เซ็นต์นี้ต่ำเกินกว่าความเสี่ยงที่เราต้องแบกรับในระยะยาว” เสียงของหัวหน้าฝ่ายวิเคราะห์การลงทุนเอ่ยสรุป

ไอรินซึ่งนั่งอยู่ปลายโต๊ะฝั่งตรงข้ามขยับตัวตรง ปลายนิ้วของเธอกดปากการาคาแพงลงบนเนื้อกระดาษรายงานช้าๆ เสียงหัวเราะสั้นๆ ของเธอทำให้สายตาทุกคู่ในห้องหันมามองเป็นจุดเดียว ใบหน้าของลูกสาวนักธุรกิจใหญ่ยังคงประดับด้วยความมั่นใจอันเป็นลายนิ้วมือเฉพาะตัวของเธอ

“นั่นเป็นเพราะพวกคุณคิดบนฐานของระบบโลจิสติกส์แบบเก่าต่างหากค่ะ” ไอรินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ

เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ เงาของเธอทอดยาวลงบนโต๊ะประชุมเมื่อเดินไปหยุดอยู่หน้าจอฉายภาพกราฟิก

“ถ้าเราเปลี่ยนมาใช้การบริหารโครงข่ายร่วมกับระบบขนส่งอัจฉริยะ ตัวเลขนี้จะขยับขึ้นทันที และแผนควบรวมกิจการของวรเชษฐ์กรุ๊ปในไตรมาสนี้ก็จะไม่เสียเปล่า” เธอกล่าวพลางหมุนตัวกลับมาสบสายตากับประธานบริหารที่นั่งนิ่งอยู่หัวโต๊ะ

คนในทีมบริหารต่างพากันสูดลมหายใจเข้าลึก ความเงียบสนิทเข้าเกาะกุมห้องประชุมทันทีเมื่อไม่มีใครกล้าเอ่ยปากสวนความคิดของศิลามาตลอดหลายปี ชายหนุ่มใหญ่จ้องมองเด็กสาวตรงหน้านิ่ง แววตาของเขาเข้มจัดขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงท้าทายที่พุ่งเข้าชนตรงๆ โดยไม่ผ่านการประนีประนอม ปลายนิ้วหนาของเขาเคาะลงบนโต๊ะหนึ่งครั้งเป็นสัญญาณ

“ต่อ” ศิลาพูดเพียงคำสั้นๆ น้ำเสียงไม่มีความขุ่นเคืองทว่ามีพลังกดดันมหาศาล

ไอรินขยับยิ้มบางแล้วเริ่มอธิบายโครงสร้างกลยุทธ์ของเธอต่อไปโดยไม่มีอาการประหม่าให้เห็นแม้แต่น้อย

หลังการประชุมสิ้นสุดลงและทุกคนทยอยเดินออกจากห้องด้วยความโล่งอก ศิลาขยับตัวลุกขึ้นเดินไปปิดประตูห้องประชุมกระจกบานใหญ่จนเกิดเสียงคลิกเบาๆ เขามองร่างเพรียวบางของไอรินที่กำลังเก็บเอกสารเข้ากระเป๋าอยู่เพียงลำพัง

“มานี่ไอริน” ศิลาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำพลางเดินไปหยุดอยู่ที่โต๊ะทำงานส่วนตัวด้านใน

เด็กสาวเดินเข้าไปหาเขาช้าๆ ระยะห่างลดลงจนเธอเห็นแววตาที่เตลิดเปิดเปิงชั่วครู่ของเขา ศิลาไม่ได้เอ่ยปากดุดันเรื่องพฤติกรรมในห้องประชุมอย่างที่เธอคาดไว้ ทว่าเขากลับดึงแผ่นพิมพ์เขียวของกลยุทธ์การเทคโอเวอร์แบบไม่เป็นมิตรออกมาคลี่ลงบนโต๊ะ ปลายนิ้วของเขาชี้ลงบนเส้นกราฟการเข้าซื้อหุ้นอย่างละเอียด

“ถ้าเธอจะเล่นเกมเจ้าเล่ห์แบบนี้ในตลาดจริง เธอต้องรู้ว่าศัตรูจะสวนกลับทางไหน” ชายหนุ่มใหญ่ขยับเข้าใกล้จนไหล่ของเขาเกือบชนกับไหล่ของเธอ

กลิ่นกายอุ่นของเขาและเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอดังอยู่ข้างหูขณะที่เขาเริ่มต้นสอนวิชาธุรกิจให้แก่เธอช้าๆ เวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบสองชั่วโมงท่ามกลางแสงแดดสีทองของวันค่ำที่เริ่มทอดเงาเข้ามาในห้องกระจก โดยที่ไม่มีใครยอมถอยห่างจากพื้นที่ส่วนตัวของกันและกันแม้แต่ก้าวเดียว

ค่ำคืนเหนือน่านฟ้าฟาร์มม้าสงบนิ่ง ลมร้อนยามดึกพัดเอากลิ่นดินและกลิ่นไอดอกกลางคืนลอยมาจางๆ แสงจันทร์ทรงกลดส่องสะท้อนผิวน้ำในสระว่ายน้ำกลางแจ้งจนเป็นประกายสีเงินระยิบระยับ ความเงียบสงัดถูกทำลายลงด้วยเสียงแหวกว่ายน้ำที่เป็นจังหวะสม่ำเสมอของร่างเพรียวบางในชุดว่ายน้ำสีเข้ม

ไอรินลอยตัวขึ้นมาเหนือน้ำช้าๆ หยาดน้ำเกาะพราวบนผิวไหล่เนียนละเอียดและใบหน้าสวยสลัก เรือนผมสีดำสนิทเปียกชุ่มลู่ไปตามแผ่นหลัง เธอยกมือขึ้นลูบน้ำออกจากดวงตา ก่อนจะสังเกตเห็นเงานิ่งของร่างสูงใหญ่ที่ยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่ริมขอบสระภายใต้ร่มเงาของต้นปาล์มใหญ่

ศิลายืนมองเธออยู่ตรงนั้นนานเท่าใดไม่มีใครทราบ แสงจันทร์จับที่ซีกหน้าคมสันเน้นย้ำความดุดันและสุขุมของชายวัยสี่สิบเอ็ดปีให้เด่นชัดขึ้น

“คุณชอบควบคุมทุกอย่าง” ไอรินเอ่ยขึ้นทําลายความเงียบ เสียงของเธอราบเรียบไร้ความระแวงแม้จะอยู่ในสภาพเสียเปรียบทางกายภาพ

เธอลอยตัวขยับเข้าใกล้ขอบสระฝั่งที่เขายืนอยู่ช้าๆ ระยะห่างลดลงจนขอบคอนกรีตเหลือเพียงกั้นกลางระหว่างคนทั้งสอง

“แล้วเธอ?” ศิลาถามกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แววตาของเขาในความมืดดูนิ่งสนิททว่าซ่อนกระแสความร้อนแรงเอาไว้ลึกๆ

“หนูชอบทำให้คุณอาเสียการควบคุมค่ะ” ไอรินตอบพร้อมกับช้อนสายตาขึ้นมองสบตาเขาตรงๆ

ในวินาทีนั้นเอง ชายหนุ่มใหญ่ขยับเท้าก้าวข้ามขอบสระแล้วกระโดดลงสู่ผืนน้ำด้านล่างทันทีโดยไม่ถอดแม้กระทั่งเสื้อเชิ้ตเนื้อดีที่สวมอยู่ เสียงน้ำกระเพื่อมไหวรุนแรงจนเกิดระลอกคลื่นยักษ์ซัดเข้าหาตัวเด็กสาวจนเธอสะดุ้งและเสียหลักถอยหลังไปตามแรงกระแทก

ฝืนน้ำรอบตัวแยกออกช้าๆ ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของศิลาจะโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาในระยะที่ห่างจากใบหน้าของเธอเพียงไม่ถึงคืบ

เสื้อเชิ้ตสีเข้มเปียกแนบไปกับแผงอกกว้างและลอนกล้ามเนื้อแน่นหนาของอดีตนักแข่งม้า จังหวะการหายใจของเขาแรงและลึกจนไอร้อนระบายออกมาปะทะกับผิวแก้มของเธอ ปลายนิ้วของเขาขยับใต้น้ำมาคว้าหมับเข้าที่ข้อแขนของเธอเอาไว้แน่น แรงดึงใต้น้ำทำให้ร่างกายของคนทั้งคู่ขยับเข้ามาชิดกันจนหน้าอกของเธอสัมผัสได้ถึงความอุ่นจากร่างกายของชายหนุ่มใหญ่

“เธอกำลังเล่นกับสิ่งที่เธอไม่รู้จัก ไอริน” ศิลาพูดเสียงพร่าต่ำอยู่ชิดริมฝีปากของเธอ

ไอรินขยับยิ้มบางเบาทั้งที่ดวงตายังคงเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น มือของเธอขยับไปวางบนบ่ากว้างที่เปียกชุ่มเพื่อพยุงตัว น้ำในสระกระเพื่อมไหวโอบล้อมคนทั้งสองไว้ในความเงียบสงัดของค่ำคืนฤดูร้อนที่มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร็วสะท้อนผ่านผืนน้ำเบื้องล่าง

---

⋆｡˚ The Legacy Collection ⋆｡˚

นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น

เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:

https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&condition=paid&publisher_id=1176022&page_no=1

• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน

1 | อุณหภูมิระหว่างพายุ : THE HEAT BETWEEN STORMS

— AISOON • ไอศูรย์ —
คลังนิยายระดับ Luxury

---

THE HEAT BETWEEN STORMS

1 ♈ Aries

(อุณหภูมิระหว่างพายุ)

AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction

©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ตอนที่ 1 — “เดิมพัน”

แสงแดดจัดจ้าในบ่ายวันนั้นทอดลำผ่านโครงหลังคากระจกสูงของโรงประมูลม้าพันธุ์ดีระดับเอลิต ไอร้อนระอุของเดือนพฤษภาคมอบอวลด้วยกลิ่นอายของฝุ่นทรายละเอียด กลิ่นเบาะหนังแท้ราคาแพง และความชื้นจางๆ จากเครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่ที่ทำงานอย่างหนัก เสียงฝีเท้าของฝูงม้าพันธุ์ดีที่ถูกจูงผ่านเวทีด้านล่างส่งเสียงเกือกกระทบพื้นคอนกรีตดังเป็นจังหวะหนักแน่น แขกผู้มีเกียรติในชุดสากลนิยมและเดรสหรูหรานั่งเรียงรายบนเก้าอี้บุกำมะหยี่สีเข้ม สายตาของทุกคนแทบจับจ้องไปยังเวทีกลาง ทว่ากระแสความเคลื่อนไหวทางอารมณ์ที่รุนแรงกลับไหลเวียนอยู่บนแถวที่นั่งพิเศษด้านบนสุด

ศิลา วรเชษฐ์ นั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่วงท่าสงบนิ่ง ขาข้างหนึ่งยกขึ้นพาดเฉียงในลักษณะที่บ่งบอกถึงความมั่นใจและอำนาจที่สั่งสมมานาน เสื้อสูทคัตติ้งเนี้ยบสีเทาเข้มไร้รอยยับเปิดกว้างให้เห็นแผงอกกว้างภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมเม็ดบน นัยน์ตาสีเข้มสนิทของชายวัยสี่สิบเอ็ดปีจับจ้องตรงไปยังเวทีเบื้องล่างอย่างไร้ความรู้สึก ทว่าปลายนิ้วหนาของเขาที่เคาะลงบนที่พักแขนหนังแท้กลับเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอและหนักแน่น ราวกับกำลังควบคุมเข็มนาฬิกาของห้องประมูลแห่งนี้ไว้ในมือ

กลิ่นน้ำหอมแนวซิตรัสผสมยาสูบและกลิ่นอายของทุ่งหญ้าอุ่นแดดลอยละมุนออกจากผิวกายของชายหนุ่มใหญ่ มันเป็นกลิ่นที่เฉียบคมและทรงพลัง ไร้ซึ่งความหวานละมุนสายเค้กหรือความหม่นเศร้าของเนื้อไม้เก่า แสงแดดสีทองแก่ที่ส่องลอดกระจกด้านบนลงมาจับที่โครงหน้าคมสัน เน้นย้ำแนวกรามแกร่งและร่องรอยแห่งประสบการณ์ที่ทำให้น่าเกรงขาม ลมหายใจของเขาเข้าออกเป็นจังหวะลึกและยาว บ่งบอกถึงสภาวะอารมณ์ที่นิ่งสนิท ทว่าพร้อมที่จะแปรเปลี่ยนเป็นพายุได้ทุกเมื่อหากมีสิ่งใดมากระทบ

กระดานดิจิทัลด้านล่างแสดงรหัสและสายพันธุ์ของม้าเพศเมียสีน้ำตาลไหม้ตระกูลดี ตัวเลขราคาเริ่มต้นขยับสูงขึ้นเรื่อยๆ จากแรงยกป้ายของกลุ่มคนกระเป๋าหนักที่นั่งอยู่ด้านหน้า ไม่ไกลจากเยื้องขวาของพวกเขา นักแสดงหญิงชื่อดังที่เป็นข่าวหน้าหนึ่งคู่กับศิลาในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาเพิ่งขยับตัวตรง หล่อนหันมาส่งสายตาหวานเชื่อมให้แก่ชายหนุ่มใหญ่แวบหนึ่ง ก่อนจะชูป้ายประมูลในมือขึ้นเพื่อประกาศความต้องการครอบครองม้าตัวนั้นอย่างเปิดเผย

มุมปากของศิลาไม่ได้ขยับ แววตาของเขาไร้กระแสความยินดียินร้ายต่อท่าทีของหญิงสาวคนดังกล่าว

“สี่ล้านห้าแสนบาทครับ สำหรับหมายเลขเจ็ด” เสียงของโฆษกบนเวทีประกาศก้องอย่างมืออาชีพ

ปลายนิ้วเรียวยาวของไอริน รัตนพงศ์ ที่นั่งอยู่ข้างกายของศิลาขยับหมุนป้ายประมูลในมือของเธอเล่นช้าๆ ลมหายใจของเด็กสาววัยยี่สิบปีมีกระแสความตื่นเต้นทว่าราบเรียบ ใบหน้าสวยสลักที่ล้อมรอบด้วยเรือนผมสีดำสนิทขยับหันไปมองทางนักแสดงสาวคนนั้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตส่องประกายความมั่นใจตามวิสัยของลูกสาวนักธุรกิจใหญ่ผู้ไม่เคยต้องก้มหัวให้ใคร เธอขยับแผ่นหลังตั้งตรง ชุดเดรสสีครีมเรียบหรูเนื้อดีขยับไหวตามแรงขยับกาย กลิ่นหอมสดชื่นคล้ายดอกไม้ป่าหลังสายฝนลอยกระจายออกมารอบตัวเธอ

ไอรินยกป้ายประมูลในมือของเธอขึ้นสูงด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเด็ดขาด

“ห้าล้านบาทครับ ทางด้านบนขวา” เสียงโฆษกเปลี่ยนทิศทางทันที

ศิลาชะงักปลายนิ้วที่เคาะพนักพิงลงในเวลานั้น ดวงตาคมกริบขยับหันมามองใบหน้าด้านข้างของเด็กสาวที่นั่งข้างตนเองช้าๆ ระยะห่างระหว่างหัวไหล่ของเขากับเธอห่างกันเพียงไม่กี่นิ้ว จนเขาสามารถรับรู้ได้ถึงไอร้อนจางๆ จากผิวกายของสาวรุ่น แววตาของศิลาฉายความแปลกใจทว่าเข้มจัดขึ้นมาในทันที มือหนาของเขาขยับไปวางบนหน้าขาของตนเอง แรงกดดันจากร่างกายที่ใหญ่โตกว่าเริ่มแผ่ซ่านเข้าปกคลุมพื้นที่รอบตัวไอรินอย่างเงียบเชียบ

นักแสดงสาวหันกลับมามองด้วยความตกใจ หล่อนรีบยกป้ายสวนกลับเพื่อทำราคาเพิ่มขึ้นทันที

“ห้าล้านห้าแสนบาทครับ”

ไอรินไม่ได้เว้นจังหวะให้โฆษกได้หายใจด้วยซ้ำ เธอยกป้ายสวนขึ้นอีกครั้งในวินาทีต่อมาอย่างไม่สะทกสะท้าน สายตาของเธอจับจ้องตรงไปยังหน้าเวที ทว่ารอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่บนริมฝีปากของเธอกลับพุ่งตรงไปยังเป้าหมายอย่างชัดเจน พลังงานความดื้อรั้นและมั่นใจของเด็กสาววัยยี่สิบปีปะทะเข้ากับกระแสความนิ่งลึกของชายรุ่นใหญ่ข้างกายจนอากาศรอบตัวคล้ายจะร้อนอบอ้าวขึ้นมาอีกระดับ

“หกล้านห้าแสนบาทครับ” เสียงโฆษกเริ่มสั่นด้วยความตื่นเต้นเมื่อราคาพุ่งทะยานเกินมูลค่าจริงของม้าไปไกล

ความเงียบเข้าปกคลุมฝั่งนักแสดงสาวเมื่อหล่อนยอมลดป้ายในมือลงด้วยสีหน้าไม่พอใจ เสียงค้อนเคาะลงบนแท่นไม้ประกาศความสิ้นสุดการประมูลของม้าตัวนั้น ไอรินค่อยๆ ลดป้ายในมือของเธอลงช้าๆ พลางผ่อนลมหายใจออกทางจมูกยาวหนึ่งครั้ง เธอบิดข้อมือเก็บป้ายไว้ข้างกายด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับเพิ่งซื้อของชิ้นเล็กในห้างสรรพสินค้าธรรมดา

เธอหันหน้ากลับมาสบสายตากับดวงตาคมกริบของศิลาที่จ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว

“หนูไม่ชอบแพ้ผู้หญิงคนเดิมสองครั้งค่ะ” ไอรินกระซิบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าดวงตาของเธอกลับยิ้มอย่างท้าทาย

ศิลามองสบดวงตาคู่นั้นนิ่ง ลมหายใจของเขาหนักขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นความอวดดีที่ฉายชัดในแววตาของเด็กสาวรุ่นลูก ชายหนุ่มใหญ่ขยับแผ่นหลังพิงพนักเก้าอี้พลางปล่อยเสียงหัวเราะต่ำในลำคอออกมาเบาๆ มันเป็นเสียงหัวเราะครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่คนสนิทของเขาไม่ได้ยินมานาน ปลายนิ้วของเขาขยับลูบแนวคางของตนเองช้าๆ ขณะที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของไอรินไม่วางตา

“หกล้านกว่าบาทสำหรับม้าที่เธอขี่ไม่เป็นเนี่ยนะ ไอริน” ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงพลัง

“แต่ข่มคนของคฤหาสน์วรเชษฐ์ได้ก็นับว่าคุ้มนะคะ” ไอรินตอบพร้อมกับลุกขึ้นยืนเมื่อการประมูลรอบนั้นจบลง

ภายในห้องโดยสารของรถยนต์ซีดานหรูหราคันใหญ่ที่กำลังมุ่งหน้าลงใต้สู่ฟาร์มม้า วรเชษฐ์ ความเงียบงันสีเข้มข้นโอบล้อมคนทั้งสองไว้ แสงแดดรำไรยามเย็นทอดเงายาวของต้นไม้ข้างทางผ่านกระจกนิรภัยเข้ามาวูบวาบ แสงและเงาตัดสลับกันไปมาบนใบหน้าคมสันของศิลาที่กำลังเปิดหน้าจอแท็บเล็ตเพื่อดูดัชนีราคาพลังงานโลก ปลายนิ้วหนาของเขาเลื่อนแผ่นหน้าจอช้าๆ จังหวะการหายใจคงที่สม่ำเสมอสอดคล้องกับเสียงเครื่องยนต์ที่ทำงานอย่างเงียบเชียบ

ไอรินที่นั่งอยู่เบาะหลังเยื้องไปอีกฝั่งขยับตัวช้าๆ เธอหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลหนาออกจากกระเป๋าถือแบรนด์หรู แล้วยื่นมันข้ามไปวางบนเบาะหนังข้างตัวของศิลาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

“ข้อเสนอการเข้าฝึกงานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายกลยุทธ์และการควบรวมกิจการค่ะ” เสียงของไอรินทำลายความเงียบ

ศิลาขยับสายตาออกจากหน้าจอแท็บเล็ต เขามองซองเอกสารตรงหน้าแวบหนึ่ง ก่อนจะใช้ปลายนิ้วคีบมันขึ้นมาเปิดออก ชายหนุ่มใหญ่พลิกดูแผ่นกระดาษขาวสะอาดด้านในอย่างรวดเร็ว สายตาของเขาผ่านตัวหนังสือที่พิมพ์อย่างเป็นระเบียบไปไม่ถึงสองหน้ากระดาษด้วยซ้ำ ลมหายใจของเขาขยับแรงขึ้นหนึ่งจังหวะคล้ายความขบขัน ก่อนจะปิดเอกสารนั้นลงแล้วทิ้งมันไว้ที่เดิม

“เธอไม่ได้อยากเรียนงาน” ศิลาพูดประโยคนั้นออกมาโดยไม่หันไปมองหน้าเธอ

“แล้วถ้าหนูอยากเรียนกับคุณอาล่ะคะ” ไอรินตอบสวนกลับทันทีโดยไม่มีอาการลังเลในน้ำเสียง

รถยนต์ทั้งคันตกอยู่ในความเงียบงันอันยาวนานทันที มีเพียงเสียงฝีเท้าของลมภายนอกที่ปะทะกับตัวถังรถยนต์ขนาดยักษ์ ศิลาขยับใบหน้าหันกลับมามองเด็กสาวที่นั่งเยื้องอยู่ทางด้านหลังช้าๆ ระยะห่างระหว่างสายตาของคนทั้งคู่ในความสลัวของตัวรถสร้างแรงกดดันมหาศาลจนน่าอึดอัด ไอรินไม่หลบสายตา เธอขยับยิ้มบางที่มุมปากท้าทายกระแสลมร้อนที่กำลังก่อตัวขึ้นในดวงตาของชายรุ่นอา

“อันตรายกว่าที่คิดนะไอริน” ศิลาเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบและต่ำลึก ทว่าแฝงไว้ด้วยกระแสแห่งความจริงจัง

“หนูชอบความท้าทายค่ะ คุณอาทราบดี” ไอรินตอบกลับพลางหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง

คฤหาสน์วรเชษฐ์ตั้งตระหง่านท่ามกลางขุนเขาสีเข้มยามค่ำคืน ลมเขาร้อนผ่าวพัดผ่านแนวรั้วไม้ของฟาร์มม้าจนเกิดเสียงหวีดหวิว กลิ่นหญ้าแห้งและกลิ่นสาบม้าจางๆ ผสมผสานกับกลิ่นดินอุ่นแดดลอยอบอวลในอากาศ แสงไฟสีส้มอบอุ่นจากโคมไฟผนังหินส่องกระทบพื้นไม้ขัดเงาภายในห้องโถงใหญ่ ศิลายืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงหันหลังให้แก่ไอรินที่เพิ่งเดินตามเข้ามาพร้อมกระเป๋าเดินทางใบเล็กของเธอ

ชายหนุ่มใหญ่หมุนตัวกลับมา สายตากดต่ำมองเด็กสาวที่ยืนอยู่กลางห้องโถงกว้าง

“กฎของบ้านหลังนี้มีอยู่สามข้อ และฉันต้องการให้เธอจำให้ขึ้นใจ” ศิลาเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

ไอรินยืนนิ่ง ปลายนิ้วของเธอเกี่ยวสายกระเป๋าถือเอาไว้แน่น ลมหายใจของเธอขยับถี่ขึ้นเล็กน้อยตามแรงกดดันจากคำพูดของเขา

“ข้อแรก ห้ามเธอเข้าไปในเขตคอกม้าด้านหลังคนเดียวโดยเด็ดขาด” ศิลาเดินเข้ามาใกล้เธอหนึ่งก้าว ระยะห่างลดลงจนเห็นเงาของเขาโอบล้อมตัวเธอไว้

“ข้อสอง ห้ามเข้าใกล้หรือแตะต้องเวสเปอร์ ม้าสีดำในคอกพิเศษท้ายฟาร์มเด็ดขาด มันไม่ชอบคนแปลกหน้า และฉันไม่อยากให้ลูกสาวของเพื่อนต้องมาบาดเจ็บในบ้านของฉัน” เสียงทุ้มต่ำเน้นคำชัดเจน

“และข้อสุดท้าย ห้ามรบกวนเวลาประชุมหรือเวลาส่วนตัวของฉันในห้องทำงานฝั่งปีกซ้ายเด็ดขาด เข้าใจไหม”

ไอรินพยักหน้ารับคำช้าๆ ดวงตาของเธอยังคงจับจ้องที่แผงอกกว้างของชายหนุ่มใหญ่ตรงหน้า รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยสลักอีกครั้งเมื่อเขาพูดจบ

“รับทราบทุกค่ะ” ไอรินเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะเดินเลี่ยงขึ้นบันไดไป

แสงอรุณแรกของวันใหม่ยังไม่ทันจับขอบฟ้า ท้องฟ้าเหนือฟาร์มม้ายังคงเป็นสีน้ำเงินเข้มจัด ลมระลอกปะทะความเย็นของยอดเขาโชยผ่านช่องลมคอกม้าด้านหลังอย่างต่อเนื่อง กลิ่นมูลม้า กลิ่นฟางแห้ง และกลิ่นแชมพูอาบน้ำม้าลอยอบอวลเข้มข้น เสียงฝีเกือกม้าขยับตัวในซองกั้นดังแว่วมาเป็นระยะในความเงียบสงัด

รองเท้าบูตหนังเนื้อดีของไอรินกระทบพื้นกรวดละเอียดหน้าคอกม้าเป็นจังหวะเบาๆ เธอเดินผ่านป้ายเตือนสีแดงเข้มตรงเข้าสู่เขตคอกม้าต้องห้ามด้านหลังเพียงลำพังด้วยท่าทางมั่นใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนและกางเกงขี่ม้าสีเข้มเน้นทรวดทรงเพรียวบางของเด็กสาววัยยี่สิบปี ปลายนิ้วเรียวของเธอไล้ไปตามซี่กรงไม้โอ๊กของแต่ละคอกอย่างเชื่องช้า ลมหายใจเข้าออกของเธอขยับยาวเป็นจังหวะรับกับความเย็นของอากาศยามเช้า

เธอหยุดยืนอยู่หน้าคอกพิเศษท้ายสุด แสงไฟสลัวส่องให้เห็นเงาร่างร่างหนึ่งของม้าหนุ่มสีดำสนิทขนาดใหญ่ยักษ์ที่กำลังยืนพ่นลมหายใจแรงอยู่ในความมืด

ไอรินขยับก้าวเข้าใกล้รั้วกั้นตัวนั้นช้าๆ ระยะห่างระหว่างเธอกับสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายที่สุดในฟาร์มลดลงเหลือเพียงไม่ถึงเอื้อมมือ โดยไร้ซึ่งความกลัวเกรงในดวงตาคู่สวยชวนมองนั้นแม้แต่น้อย

---

⋆｡˚ The Legacy Collection ⋆｡˚

นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น

เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:

https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&condition=paid&publisher_id=1176022&page_no=1

• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน

.⋆｡🧸˚ พ่อเพื่อนสุดแซ่บ! | บทที่ 5: จบ

.⋆｡🧸˚ พ่อเพื่อนสุดแซ่บ!

หมื่นล้านคำรัก

‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️

บทที่ 5: xxxx

🍇 

.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด! : https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&condition=paid&publisher_id=1176022&page_no=1

แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*

.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง

คำอธิบาย:  👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*

🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้

#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction  | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend

แมงมุมใต้เตียง: นิยาย บันเทิง | อ่านนิยาย | นิยายรสแซ่บ จัดจ้าน | นิยายบนเตียง | เทพนิยาย | นิยายออนไลน์ | นิยายรัก | โรมานซ์ | โรมานซ์แฟนตาซี | แฟนตาซี | นิยายแซ่บ | นิยายราคาประหยัด | นิยายคลายเหงา ราคาถนอมกระเป๋า | EROmanTIC | ERO ROM COM | #แซบซ่านจนนิพพานสีชมพู~* | 🍀 | สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และส่วนที่แก้ไขเพิ่มเติม

.⋆｡🧸˚ พ่อเพื่อนสุดแซ่บ! | บทที่ 4

.⋆｡🧸˚ พ่อเพื่อนสุดแซ่บ!

หมื่นล้านคำรัก

‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️

บทที่ 4: xxxx

🍇 

.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด! : https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&condition=paid&publisher_id=1176022&page_no=1

แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*

.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง

คำอธิบาย:  👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*

🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้

#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction  | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend

แมงมุมใต้เตียง: นิยาย บันเทิง | อ่านนิยาย | นิยายรสแซ่บ จัดจ้าน | นิยายบนเตียง | เทพนิยาย | นิยายออนไลน์ | นิยายรัก | โรมานซ์ | โรมานซ์แฟนตาซี | แฟนตาซี | นิยายแซ่บ | นิยายราคาประหยัด | นิยายคลายเหงา ราคาถนอมกระเป๋า | EROmanTIC | ERO ROM COM | #แซบซ่านจนนิพพานสีชมพู~* | 🍀 | สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และส่วนที่แก้ไขเพิ่มเติม

.⋆｡🧸˚ พ่อเพื่อนสุดแซ่บ! | บทที่ 3

.⋆｡🧸˚ พ่อเพื่อนสุดแซ่บ!

หมื่นล้านคำรัก

‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️

บทที่ 3: กลิ่นกาแฟกับความใกล้ชิดที่อันตราย

🍇 สองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไข้ของคีธลดลงจนเกือบเป็นปกติ แต่เขาก็ยังคงกักตัวเองอยู่ในห้องนอนและให้กษมาดูแลอย่างใกล้ชิด ภายใต้ข้ออ้างของการฟื้นฟูร่างกาย

เช้าตรู่วันที่สาม กษมาถือถาดอาหารเช้าและกาแฟหอมกรุ่นเดินเข้าไปในห้องนอน กลิ่นกาแฟคั่วเข้มหอมฟุ้งไปทั่วห้อง แทรกซึมเข้ากับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงของคีธที่ฉีดพรมไว้ก่อหน้า

คีธนั่งพิงหมอนอยู่บนเตียง ร่างกายกำยำของเขาถูกคลุมด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีดำที่ถูกผูกปมไว้หลวมๆ เผยให้เห็นแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและผิวสีแทนดูสุขภาพดีที่โผล่พ้นออกมาท้าทายสายตา

“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณคีธ” กษมากล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะให้เป็นปกติที่สุด

คีธเงยหน้าขึ้นจากสมุดบันทึกเล่มหนาในมือ ดวงตาคมกริบจ้องมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

“อรุณสวัสดิ์... มานั่งนี่สิกษมา” เขากวาดสายตาไปยังขอบเตียงข้างๆ ตัวเขา

กษมาวางถาดอาหารเช้าลงบนโต๊ะข้างเตียงอย่างระมัดระวัง แล้วทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียงตามคำสั่งของเขาโดยไม่ลังเล

“หนูทำซุปเห็ดทรัฟเฟิลมาให้คุณอาค่ะ รบกวนคุณอาทานสักหน่อยนะคะ จะได้มีแรง”

คีธไม่สนใจซุป แต่กลับยื่นมือมาสัมผัสที่เรือนผมยาวสลวยของเธอ เขาค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปในเส้นผมอย่างเชื่องช้า สัมผัสถึงความนุ่มสลวยดุจแพรไหมของมัน

“เธอสระผมด้วยอะไร?” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มนุ่มน่าฟัง

“แชมพู... ทั่วไปค่ะ” กษมารู้สึกประหม่ากับการสัมผัสที่จงใจของเขา

“ไม่ใช่” คีธปฏิเสธ “มันมีกลิ่นของมะลิผสมอยู่ด้วย... หอม... สดชื่นเหมือนดอกไม้ที่เพิ่งจะผลิบาน”

เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดที่ซอกคอของเธออย่างจงใจ ผิวหนังของกษมารับรู้ถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านจากลมหายใจนั้น

“และมันก็ทำให้ฉัน... หิว” เขาพูดกระซิบ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความหมายที่ซ่อนเร้น

กษมาพยายามเบี่ยงตัวหนี แต่คีธกลับจับไหล่เธอไว้แน่น

“ไม่เอาสิ... อย่าปฏิเสธฉัน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ “บอกฉันหน่อยสิกษมา... เมื่อคืนเธอฝันถึงอะไร”

“หนู... หนูไม่ได้ฝันถึงอะไรค่ะ” กษมาตอบเสียงตะกุกตะกัก

คีธยิ้มหยัน “โกหก... ฉันรู้ว่าเธอฝันถึงฉัน... ฝันถึงรสจูบที่เธออยากจะลิ้มลองอีกครั้ง”

เขาใช้มือที่จับไหล่เธอ ค่อยๆ ลูบไล้ลงมาตามต้นแขนของเธออย่างช้าๆ การสัมผัสที่จงใจของเขาทำให้เธอรู้สึกถึงคลื่นความร้อนที่ซัดสาดไปทั่วร่าง

“คุณคีธ” กษมาพยายามจะรวบรวมสติ “หนูมาที่นี่เพื่อดูแลคุณอา ไม่ใช่...”

“ไม่ใช่มาเป็นเมียลับของฉันใช่ไหม?” คีธพูดแทรกขึ้นทันที “แล้วทำไมเธอถึงได้ตอบสนองฉันอย่างเต็มใจล่ะ”

เขาดึงใบหน้าของเธอเข้ามาใกล้กว่าเดิม จนริมฝีปากของเขาอยู่ห่างจากริมฝีปากของเธอเพียงแค่ลมหายใจ

“เธอกล้าที่จะเล่นกับไฟ... ก็อย่ากลัวที่จะถูกเผาผลาญสิ”

เขาไม่ได้จูบเธอในทันที แต่เขากลับใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อน จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับกำลังรอคอยคำอนุญาตจากเธอ

“หนู... หนูแค่ทำตามที่คุณอาสั่ง” กษมาตอบอย่างสิ้นหวัง

“คำสั่ง?” คีธหัวเราะในลำคอ “ถ้าฉันสั่งให้เธอลืมเรื่องบุญคุณไปซะ... แล้วอยู่กับฉันที่นี่... ในฐานะ... คนรัก... เธอจะทำตามคำสั่งของฉันไหม?”

“หนู...” กษมาลังเลใจอย่างหนัก แรงดึงดูดที่เธอมีต่อเขามันรุนแรงเกินกว่าที่เธอจะยอมรับได้ง่ายๆ

“อย่าคิดนานนักสิ” คีธกดดันด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยอำนาจ “ให้ฉันแสดงให้เธอเห็นว่า... การทำตามคำสั่งของฉันมันน่าปรารถนาแค่ไหน”

เขาไม่รอช้าอีกต่อไป ริมฝีปากของเขาบดขยี้ลงบนริมฝีปากของเธออย่างเร่าร้อนและดุดัน การจูบครั้งนี้ลึกซึ้งกว่าครั้งก่อน มันเต็มไปด้วยความต้องการที่ถูกปลดปล่อยออกมา

“อืมมม...” คีธครางในลำคอเมื่อเขารับรู้ถึงการตอบสนองที่ดุเดือดของเธอ เธอไม่ได้เป็นเพียงแค่สาวน้อยที่น่ารักและไร้เดียงสาอย่างที่เขาเห็นภายนอก แต่เธอยังซ่อนไฟแห่งความปรารถนาที่เร่าร้อนเอาไว้ภายใน

เขาใช้ลิ้นอุ่นระคายไล่ต้อนและโอบล้อมลิ้นนุ่มหวานของเธอในจังหวะที่เร่งเร้าและมีอำนาจ มือที่จับไหล่เธอเลื่อนลงไปลูบไล้ที่แผ่นหลังของเธออย่างแผ่วเบา สัมผัสที่ผิวของเธอทำให้เธอรู้สึกถึงความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธได้

เมื่อผละออกจากกัน ทั้งคู่ต่างหายใจหอบถี่ ใบหน้าของกษมาแดงก่ำไปหมด

“เธอเห็นไหม?” คีธกระซิบเบาๆ ข้างหูของเธอ “เธอไม่ได้ถูกบังคับ... เธอเต็มใจ”

“หนู... หนู...” กษมาไม่สามารถหาคำพูดใดๆ มาโต้แย้งเขาได้

“จำเอาไว้กษมา” คีธพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ายวน “เธอคือสมบัติของฉัน... ฉันจะลิ้มลองเธอจนกว่าฉันจะพอใจ”

.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด! : https://www.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=book_list&condition=paid&publisher_id=1176022&page_no=1

แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*

.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง

คำอธิบาย:  👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*

🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้

#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction  | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend

แมงมุมใต้เตียง: นิยาย บันเทิง | อ่านนิยาย | นิยายรสแซ่บ จัดจ้าน | นิยายบนเตียง | เทพนิยาย | นิยายออนไลน์ | นิยายรัก | โรมานซ์ | โรมานซ์แฟนตาซี | แฟนตาซี | นิยายแซ่บ | นิยายราคาประหยัด | นิยายคลายเหงา ราคาถนอมกระเป๋า | EROmanTIC | ERO ROM COM | #แซบซ่านจนนิพพานสีชมพู~* | 🍀 | สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และส่วนที่แก้ไขเพิ่มเติม